II SO/Wa 4/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. G. o wymierzenie Radzie Gminy R. grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie postanawia: - wymierzyć Radzie Gminy R. grzywnę w wysokości 300 zł (słownie: trzysta złotych) - S. G. (dalej jako "skarżący") pismem z 17 stycznia 2017 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Gminy R. za niedopełnienie obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako "P.p.s.a."), tj. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że mimo ustawowego obowiązku przekazania skargi, organ tego obowiązku nie wykonał. Do wniosku skarżący dołączył odpis skargi z 29 listopada 2016 r. Pismem z 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał odpis wniosku o wymierzenie grzywny Radzie Gminy R. celem ustosunkowania się w terminie 14 dni. Do dnia rozpatrzenia wniosku o wymierzenie grzywny organ wezwany do ustosunkowania się do wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi nie odpowiedział na wezwanie Sądu, nie przekazał skargi z 29 listopada 2016 r., jak również odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych niezbędnych do rozpatrzenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Przepis art. 54 § 2 P.p.s.a. obliguje organ do przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl zaś art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 – 2 c P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 – 2c, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie powinności określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Oznacza to, że Sąd, podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie, powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Wyjaśnić należy, że obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 P.p.s.a., ma charakter bezwzględny. Zatem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania dokumentów sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z uprawnienia przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a., móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu przekazania akt sprawy, skargi i odpowiedzi na skargę. Reasumując, wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonania w ogóle lub wykonania po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Gminy R. za nieprzekazanie sądowi skargi z 29 listopada 2016 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, a organ uchybił (i nadal uchybia) terminowi w przekazaniu sądowi tej skargi. W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy zatem dokonać, mając na względzie termin trzydziestu dni. Z wniosku wynika, że skarga została złożona w organie 2 grudnia 2016 r. Mimo upływu kilku miesięcy od dnia złożenia skargi, organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku i nie przekazał tej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Istotne jest również to, że organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i nałożył na Radę Gminy R. grzywnę w wysokości 300 zł. Sąd, wymierzając grzywnę wziął pod uwagę charakter sprawy, okres zwłoki organu w przekazaniu skargi, a także fakt, że organ do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny nie udzielił odpowiedzi na skargę, niewyjaśniając przyczyn swojego opóźnienia. Zdaniem Sądu, wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia uchybienia przez organ obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.