II SO/Wa 4/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. .K. o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych; 2. zasądzić od Prezydenta [...] na rzecz K. K. kwotę 614 zł (sześćset czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 16 stycznia 2019 r. K. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku podała, że w dniu 6 grudnia 2018 r. na biurze podawczym Prezydenta [...] złożyła skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Dalej skarżąca podniosła, że w dniu 15 stycznia 2019 r. uzyskała informację, że skarga ta nie została przekazana do Sądu. W odpowiedzi na wniosek organ poinformował, że pismem z dnia 24 stycznia 2019 r. przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz wnioskiem złożonym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330, z późn. zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek K. K. o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] za nieprzekazanie skargi wniesionej w dniu 6 grudnia 2018 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 6 grudnia 2018 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w tej sytuacji w dniu 21 grudnia 2018 r. Odpowiedź na skargę została natomiast nadana za pośrednictwem poczty w dniu 29 stycznia 2019 r. Opóźnienie wyniosło zatem 39 dni. Dodatkowo należy odnotować, że wraz z tą odpowiedzią organ nie przekazał do Sądu oryginału skargi. W związku z tym pismem z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt II KO/Wa 41/19, Sąd wezwał organ do nadesłania oryginału skargi. Ponadto należy zauważyć, że organ nie wyjaśnił w żaden sposób dlaczego odpowiedź na skargę została przekazana do Sądu z opóźnieniem. Podnieść należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nieprzekazanie skargi w terminie ogranicza stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Wobec powyższego Sąd uznał za zasadne wymierzenie organowi grzywny w wysokości 300 zł. Wymierzając grzywnę w tej wysokości Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę skalę opóźnienia w przekazaniu odpowiedzi na skargę oraz to, że do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie przekazał do Sądu oryginału skargi, a także to, że organ nie wyjaśnił w żaden sposób zaistniałego opóźnienia. Grzywna w tym przypadku charakter restrykcyjny oraz dyscyplinujący organ do całkowitego wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także prewencyjny. Nie jest bowiem pożądanym, aby tego typu zaniedbania, jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości. Wskazać należy, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2017 r., według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2018 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2017 r. i w drugim półroczu 2017 r. (M. P. z 2018 r. poz. 197) wynosiło 3731,13 zł. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania (obejmujących: wpis od wniosku - 100 zł i opłatę za czynności radcy prawnego - 480 zł oraz opłaty od pełnomocnictwa - 34 zł) postanowiono stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).