II SO/Wa 40/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z siedzibą w [...] o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz kompletnych akt administracyjnych sprawy w sprawie ze skargi F. S. na bezczynność Fundacji [...] z/s w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić wniosek o wymierzenie grzywny F. S. pismem z [...] marca 2019r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Fundacji [...] z siedzibą w [...] (zwana dalej: "Fundacją") w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] lutego 2019r. o udostępnienie informacji publicznej. [...] z siedzibą w [...] (zwana dalej: "Spółką") pismem z 24 lipca 2019r. wniosła do WSA w Warszawie o wymierzenie Fundacji, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), grzywny w wysokości 600 zł za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z 14 marca 2019r., odpowiedzi na skargę i kompletnych akt administracyjnych sprawy. W piśmie procesowym z 24 lipca 2019r. stanowiącym załącznik do ww. wniosku jako adresata wskazano Naczelny Sąd Administracyjny. Fundacja w odpowiedzi na ww. wniosek wniosła o jego odrzucenie, wskazując, że Spółka nie posiada czynnej legitymacji procesowej do wystąpienia z wnioskiem, ponieważ skargę złożył Skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sąd na wniosek skarżącego, stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Tym samym wymierzenie ww. grzywny może nastąpić wyłącznie na wniosek Skarżącego. Sąd administracyjny nie jest więc legitymowany do wymierzenia organowi grzywny na wniosek osoby - Spółki, która nie jest Skarżącym. Posiadanie legitymacji skargowej stanowi zatem podstawowy warunek prawidłowego (skutecznego) zaskarżenia określonego przejawu działalności administracji publicznej. Wniesienie do sądu administracyjnego wniosku o wymierzenie grzywny przez inny podmiot niż wskazany w art. 50 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. – w szczególności z uwagi na brak legitymacji wynikającej z braku interesu prawnego – ocenić należy jako niedopuszczalne i dające podstawę do odrzucenia wniosku, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Skoro Spółka nie posiadała legitymacji procesowej do wystąpienia z wnioskiem o wymierzenie Fundacji grzywny, ponieważ skargę na bezczynność Fundacji z [...] marca 2019r. złożył Skarżący, a nie Spółka, należało przyjąć, że wniosek Spółki o wymierzenie grzywny, złożony w cudzej sprawie, był niedopuszczalny. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 P.p.s.a. i art. art. 64 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.