II SO/Wa 40/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. C. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy (dot. wniosku z dnia [...] sierpnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej) p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] grzywnę w kwocie 1000 (słownie: tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] na rzecz wnioskodawczyni A. C. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2021 r. A. C. (zwany dalej "wnioskodawczyni"), reprezentowana przez pełnomocnika, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] (zwany dalej "organem") grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w sprawie bezczynności dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Uzasadniając swoje żądanie wnioskodawczyni wskazała, że w dniu 11 października 2020 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z [...] sierpnia 2020 r. Powyższa skarga wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę nie została przez organ przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że skarga z dnia 10 października, o której skarżąca pisze we wniosku z dnia 16 kwietnia 2021 r. nie dotarła do szkoły lub została w tamtym czasie przeoczona. W okresie od czerwca 2018 r. do września 2020 r. trwała wielka rozbudowa szkoły przy jednoczesnym prowadzeniu zajęć dydaktyczno-wychowawczych dla 680 uczniów. W tym okresie, oprócz podstawowych obowiązków kierowania szkołą, dyrektor obciążony był dodatkowymi obowiązkami tj. nadzorowaniem budowy, szczególne dbanie o bezpieczeństwo uczących się w szkole uczniów i pracowników, planowanie i zakup wyposażenia i pomocy dydaktycznych do nowo oddawanych do użytku obiektów. Szczególnie trudnym okresem były miesiące sierpień-październik 2020 r., gdy skarżąca prawdopodobnie składała swoją prośbę o udzielenie informacji, a następnie skargę. Wtedy Dyrektor musiał przygotować nie tylko rozpoczęcie nowego roku szkolnego, ale zagospodarować i uruchomić dwa nowo wybudowane budynku. Wkrótce po opisanych wydarzenia nastąpił okres pandemii COVID-19 i bardzo stresujący czas konieczności pospiesznego przygotowania i przestawienia szkoły na nauczanie zdalne. Reasumując organ podał, że brak odpowiedzi ze strony szkoły nie wynikał ze złej woli i świadomego zaniedbania, ale z powodu trudnego okresu pracy w szkole. Jednocześnie szkoła jest gotowa w krótkim czasie naprawić wobec skarżącej poczynione uchybienie zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Stosownie natomiast do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm. – dalej jako "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarga A. C. wpłynęła do organu w dniu 14 października 2020 r. Organ obowiązany był nadesłać skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do dnia 29 października 2020 r. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny nie została przez organ przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W świetle powyższego oraz z uwagi na to, że w sprawie nie zaszły żadne szczególne okoliczności, które uniemożliwiły przekazanie skargi w ustawowym terminie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaszła podstawa do wymierzenia grzywny. Dodatkowo wskazania wymaga, że na organie administracyjnym spoczywa obowiązek odpowiedniej organizacji pracy, obejmującej terminowość powierzonych mu zadań. Należy tak zorganizować pracę organu, by mógł on zająć stanowisko w sprawie w ustawowym terminie. Sąd, postanawiając o wysokości wymierzonej grzywny miał na uwadze czas, jaki upłynął od dnia 29 października 2020 r. (ostatni dzień terminu na przekazanie skargi do Sądu) oraz brak przekazania tej skargi do Sądu. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nieprzekazanie skargi ogranicza stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2020 r. (M.P. z 2021 r., poz. 137) wyniosło 5167,47 zł (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Z przyczyn wskazanych wyżej, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 1000 złotych pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.