II SO/Wa 41/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T L o wymierzenie grzywny Rektorowi [...] za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia -oddalić wniosek- Wnioskiem z dnia 2 lipca 2012 r. T. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Rektorowi [...] (zwanemu dalej również "Rektorem [...]") za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 23 stycznia 2013 r. złożył do Rektora [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Na wniosek ten organ nie odpowiedział. W dniu 23 marca 2012 r. złożyło do organu kolejne pismo z wezwaniem do usunięcia bezczynności. Na wezwanie to organ odpowiedzią wskazując, że nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. W dalszej kolejności w dniu 8 maja 2012 r. złożył za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym, że organ skargi nie przekazał do Sądu, w dniu 11 czerwca 2012 r. złożył do organu wezwanie do przekazania skargi. Organ wezwanie to zignorował. Do wniosku skarżący dołączył kopie dowodów nadania dwóch przesyłek skierowanych do [...]. Z kopii tych wynika, że pierwsza z przesyłek nr [...] zastała nadana w dniu 8 maja 2012 r., a druga o nr [...] została nadana w dniu 11 czerwca 2012 r. W odpowiedzi na wniosek Rektor [...] podniósł, iż wniosek ten jest całkowicie bezzasadny. Wskazał, że wniosek złożony do Sądu ma na celu wymuszenie na [...] przekazania danych osobowych kilkuset studentów bez podstaw prawnych. Podał również, że wniosek skarżącego traktuje jako zastraszanie [...], oraz że wnosi o jego oddalenie. W dalszej części odpowiedzi na wniosek Rektor [...] opisał okoliczności związane ze złożeniem przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz z udzieloną przez organ odpowiedzią na ten wniosek. Rektor przedstawił również argumentację przemawiającą, jego zdaniem, za odmową uwzględnienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny dołączona została kopia wniosku skarżącego z dnia 23 stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz kopia odpowiedzi na powyższy wniosek-pismo organu z dnia 27 marca 2012 r. Pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Sąd wezwał Rektora [...] do udzielenia informacji., czy odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny udzielona w piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. stanowi jednocześnie odpowiedź na skargę T. L. na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Sąd pouczył jednocześnie organ o treści art. .54 § 2, art. 55 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) oraz o treści art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Ponadto sąd poinformował Rektora [...], że w przypadku, gdy pismo z dnia 6 sierpnia 2012 r. stanowi jednocześnie odpowiedź na skargę, obowiązkiem organu jest przekazanie do sądu skargi oraz oryginałów bądź potwierdzonych za zgodność kopii dokumentów stanowiących akta niezbędne do rozpatrzenia sprawy. Rektor [...] udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 28 sierpnia 2012 r. W treści tego pisma zawarł informację, że obydwa załączniki przekazane przy piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. stanowią całość korespondencji w przedmiotowej sprawie jaką [...] posiada. Na podstawie zarządzenia z dnia 6 września 2012 r. z akt sprawy o sygn. II SO/Wa 41/12 wyłączone zostało pismo organu z dnia 6 sierpnia 2012 r. wraz z załącznikami jako odpowiedź na skargę T. L. na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 23 stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Sprawa ta została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod nr II KO/Wa 364/12. Sąd pismem 11 września 2012 r., sygn. akt II KO/Wa 364/12 wezwał organ do nadesłania oryginału skargi T. L. z dnia 8 maja 2012 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Rektor [...] w piśmie z dnia 18 września 2012 r. powołał się na treść pisma z dnia 28 sierpnia 2012 r. wskazującą, że załączniki do pisma z dnia 6 sierpnia 2012 r. stanowią całość korespondencji w tej sprawie jaką [...] posiada. Pismem z dnia 31 października 2012 r. Sąd wezwał Rektora [...] do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy do [...] wpłynęła skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga T. L. z dnia 8 maja 2012 r. W piśmie z dnia 8 listopada 2012 r. skierowanym do Sądu Rektor [...] złożył następujące oświadczenie: "(...) uprzejmie informuję, że nie dotarła do mnie żadna korespondencja (w tym skarga) od Pana T. L. po za tą, której uwierzytelnioną kserokopię [...] przesłała Sądowi przy piśmie [...] z dnia 28 sierpnia 2012 r." Odpis powyższego oświadczenia został doręczony skarżącemu celem ustosunkowania się. Skarżący został jednocześnie wezwany do udzielenia informacji, czy dysponuje jakimkolwiek dowodem doręczenia organowi jego skargi z dnia 8 maja 2012 r. Skarżący w piśmie z dnia 26 listopada 2012 r. wskazał, że przesłał organowi trzy pisma: odpowiedź na argumenty Rektora [...], skargę oraz wezwanie do przekazania skargi. Do pisma tego dołączył wydruki ze strony internetowej sledzenie.poczta-polska.pl dotyczące przesyłek: nr [...] nadanej w dniu 10 kwietnia 2012 r., nr [...] nadanej w dniu 8 maja 2012 r. oraz nr [...] nadanej w dniu 11 czerwca 2012 r. Sąd doręczył odpis powyższego pisma wraz z załącznikami Rektorowi celem ustosunkowania się. Jednocześnie Sąd wezwał Rektora [...] do udzielenia informacji, czy w [...] stosowany jest jakikolwiek system ewidencji korespondencji przychodzącej oraz czy w systemie tym odnotowano wpływ przesyłek od skarżącego o wskazanych w załącznikach do jego pisma numerach nadania. Rektor [...] w piśmie z dnia 14 grudnia 2012 r. udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu. Wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. W treści tej odpowiedzi przedstawił argumentację wskazującą na bezzasadność zarzutu skarżącego o pozostawaniu organu w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wskazał również, że w [...] prowadzona jest księga ewidencyjna korespondencji przychodzącej oraz wychodzącej. Podniósł, że na przedstawionych przez skarżącego wydrukach ze strony internetowej Poczty Polskiej znajduje się informacja, że "śledzenie przesyłek przez Internet" ma jedynie charakter poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń wobec niej. Pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. Sąd wezwał Rektora [...] do nadesłania poświadczonej za zgodność kopii księgi ewidencji korespondencji przychodzącej prowadzonej w [...], obejmującej okres od dnia 9 maja 2012 r. do dnia 11 maja 2012 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ nadesłał potwierdzaną za zgodność z oryginałem kopię ewidencji korespondencji przychodzącej za okres od dnia 19 marca 2012 r. do dnia 26 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek T. L. o wymierzenie grzywny Rektorowi [...] za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest jednoznacznych dowodów na to, że skarga ta wpłynęła do organu. Skarżący nadał skargę na adres organu za pośrednictwem Poczty Polskiej przesyłką poleconą jednakże bez zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny skarżący przedstawił wyłącznie kopię dowodu nadania tej przesyłki. W toku postępowania skarżący nadesłał wprawdzie do Sądu wydruk z internetowego sytemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, w którym odnotowano fakt doręczenia tej przesyłki, jednakże wydruk ten nie jest równoważny zwrotnemu potwierdzeniu odbioru i nie może stanowić dowodu doręczenia przesyłki zawierającej przedmiotową skargę. W piśmie procesowym z dnia 28 sierpnia 2012 r. organ oświadczył, że przekazany do Sądu wniosek skarżącego z dnia 23 stycznia 2012 r. oraz odpowiedź na ten wniosek zawarta w piśmie z dnia 27 marca 2012 stanowią całość korespondencji w tej sprawie, jaką [...] posiada. Oświadczenie to zostało podtrzymane w piśmie organu z dnia 18 września 2012 r. Na wezwanie Sądu Rektor [...] złożył w dniu 8 listopada 2012 r. oświadczenie o treści "(...) uprzejmie informuje, że nie dotarła do mnie żadna korespondencja (w tym skarga) od Pana T. L. po za tą, której uwierzytelnioną kserokopię [...] przesłała Sądowi przy piśmie [...] z dnia 28 sierpnia 2012 r." Z nadesłanej przez organ kopii ewidencji korespondencji przychodzącej również nie wynika, aby skarga T. L. wpłynęła do organu. Zaznaczyć przy tym należy, że stosownie do treści art. 106 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Do postępowania dowodowego prowadzonego przez sąd stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 106 § 5 powołanej ustawy). Jedynym dokumentem, który potwierdzałby okoliczność doręczenia organowi skargi z dnia 8 maja 2012 r. mogłoby być zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. W przypadku braku takiego dokumentu Sąd zmuszony jest oprzeć się na innym dokumencie, tj. księdze korespondencji przychodzącej [...]. Podkreślić w tym miejscu należy, że sąd administracyjny nie ma możliwości przeprowadza innych dowodów, jak np. z zeznań świadków, czy też oględzin, przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego. Sąd administracyjny nie może również przesłuchać stron postępowania po wcześniejszym odebraniu od nich przyrzeczenia, przed odebraniem którego uprzedza się stronę o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań (art. 303 oraz 304 K.p.c.). Złożone w toku niniejszego postępowania dokumenty (potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia ewidencji korespondencji przychodzącej [...]) oraz złożone przez Rektora [...] oświadczenia wskazują natomiast, że skarga T. L. nie wpłynęła do organu. Jednocześnie zaznaczyć należy, że Sąd nie ma żadnych podstaw, ani też środków do kwestionowania prawdziwości złożonych dokumentów i oświadczeń. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek T. L. jest niezasadny. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz 151 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.