II SO/Wa 43/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-09-13

Skład orzekający: Olga Żurawska – Matusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych przez organ, który nie uiścił należnego wpisu sądowego, jest dopuszczalne i prowadzi do umorzenia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny, uznając cofnięcie wniosku za niedopuszczalne, ponieważ zmierzało do obejścia przepisów dotyczących obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte z powodu braku opłaty, co uniemożliwia umorzenie postępowania i uzasadnia jego odrzucenie.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny Rektorowi za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku, w tym do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący cofnął wniosek, jednak nie uiścił należnej opłaty. Sąd uznał cofnięcie wniosku za niedopuszczalne z uwagi na próbę obejścia przepisów o opłatach sądowych i postanowił odrzucić wniosek.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. L. o wymierzenie grzywny Rektorowi [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 9 maja 2012 r., odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a -odrzucić wniosek- T. L. (dalej jako skarżący) pismem 2 lipca 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Rektorowi [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako "p.p.s.a."), za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z 9 maja 2012 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie 6 lipca 2012 r. pod sygn. akt II SAB/Wa 268/12. Pismem z 12 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku o wymierzenie grzywny poprzez nadesłanie odpisu wniosku oraz uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku. Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, iż doręczono je skarżącemu 19 lipca 2012 r. W związku z powyższym, termin na usunięcie braków formalnych upływał 26 lipca 2012 r. Pismem z 19 lipca 2012 r. skarżący cofnął wniosek o wymierzenie grzywny. Zgodnie z informacją udzieloną 23 sierpnia 2012 r. przez Oddział Finansowo-Budżetowy tutejszego Sądu, w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie brak jest wpisu od wniosku wniesionego przez skarżącego w wysokości 100 zł. Sprawdzony został okres do 21 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata sądowa. Stosownie zaś do treści art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu oraz do nadesłania odpisu wniosku o wymierzenie grzywny 19 lipca 2012 r. Wobec tego termin do wykonania wezwania Sądu upływał 26 lipca 2012 r. Skarżący pismem 19 lipca 2012 r. cofnął swój wniosek i pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania oraz upływu wyznaczonego terminu nie nadesłał odpisu wniosku, jak również nie uiścił wpisu. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę (wniosek). Cofnięcie wniosku wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie wniosku za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia wniosku postępowania sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem Sąd uznał cofnięcie wniosku za niedopuszczalne, ponieważ zmierzałoby ono do obejścia przepisów dotyczących uiszczenia wpisu od wniosku. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął wniosek. Podkreślić jednak trzeba, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania wniosku oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zaś w momencie skutecznego wniesienia wniosku, który nie jest dotknięty brakami uniemożliwiającymi nadanie mu dalszego biegu (np. brakiem wpisu). Wniosek dotknięty takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego takim wnioskiem. Wobec powyższego, w rozpoznawanej sprawie zasadne jest odrzucenie wniosku, a nie umorzenie postępowania, bowiem wniosek nie został opłacony. Tym samym należy stwierdzić, że wezwanie Sądu nie zostało wykonane prawidłowo. Zaznaczyć należy, że prawidłowego wykonania wezwania Sądu nie stanowi cofnięcie wniosku. W związku z powyższym, iż skarżący nie uiścił wpisu od wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło