II SO/Wa 44/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L.D. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi L.D. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1. wymierzyć Komendantowi Głównemu Policji grzywnę w wysokości 1.000 zł (jeden tysiąc złotych), 2. zasądzić na rzecz L.D. od Komendanta Głównego Policji kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 4 czerwca 2013 r. L.D. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, opatrzone tą samą datą, pismo, w którym zawarł wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za niewywiązanie się w terminie z obowiązku udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej Sądowi wraz ze skargą i aktami sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że w dniu [...] czerwca 2012 r. zwrócił się do organu z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej, a następnie, w związku z bezczynnością organu w tym przedmiocie, pismem z dnia 20 lipca 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Następnie skarżący podkreślił, że mimo ciążącego na Komendancie Głównym Policji obowiązku, organ obowiązku tego nie wykonał, a zwłoka organu w tym zakresie wyniosła ponad 10 miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. przesłał Komendantowi Głównemu Policji odpis wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny. Jednocześnie Sąd wezwał organ do udzielenia odpowiedzi na wniosek zakreślając termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Odpis wniosku wraz z wezwaniem został doręczony organowi w dniu 11 czerwca 2013 r. Do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) ustawodawca art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do 15 dni. Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie dostępu do informacji publicznej, a więc ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy dokonać mając na względzie termin piętnastodniowy. W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 powyższej ustawy, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej L.D. wniósł do Sądu za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji w dniu 23 lipca 2012 r. W konsekwencji termin na wykonanie obowiązku przewidzianego w powyższych przepisach upłynął z dniem 7 sierpnia 2012 r. Do dnia rozpoznania niniejszego wniosku, pomimo upływu ponad 12 miesięcy od dnia wniesienia skargi, organ nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi wraz z aktami sprawy. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter represyjny, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno–podmiotowy, gwarancyjny charakter. Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy nie została przekazana do Sądu, a skarżący został w istocie pozbawiony ochrony sądowej swego prawa w gwarantowanych ustawą terminach, odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Tym bardziej, że organ, nie skorzystał z możliwości wyjaśnienia przyczyn powstałego uchybienia terminowi w przekazaniu wymaganych ustawowo dokumentów i nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie mu grzywny. Należy bowiem zauważyć, że o ile obowiązek rozpatrzenia wniosku jest realizacją publicznego, konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej, to obowiązek przekazania skargi w krótszym – piętnastodniowym terminie jest z kolei wyrazem konstytucyjnej ochrony sądowej tego prawa (art. 45 w zw. z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek L.D. za uzasadniony. Sąd wziął pod uwagę wskazane okoliczności i z tego powodu wymierzył grzywnę w wysokości 1.000 zł. Dodać należy, że jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2012 r. i w drugim półroczu 2012 r., M.P. z 2013 r. poz. 107) wyniosła 3.080,84 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.