II SO/Wa 44/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P.T. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu socjalnego postanawia - przyznać P.T. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata - W dniu 2 października 2018 r. (data stempla pocztowego) P.T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu socjalnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że jest osobą pozbawioną wolności i obecnie przebywa w zakładzie karnym. Nie jest zatrudniony i nie posiada żadnych dochodów, majątku ani oszczędności. Jako zobowiązania wskazał alimenty na rzecz córki w wysokości 500 zł. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie jest zatrudniony, a zatem nie osiąga żadnych dochodów oraz nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.