II SO/Wa 49/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z siedzibą w [...] o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie w terminie skargi [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. na bezczynność Fundacji [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. [...] z siedzibą w [...] (dalej jako: "strona skarżąca"), reprezentowana przez F. S., pismem z dnia [...] września 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Fundacji [...] z siedzibą w [...] (dalej także: "Fundacja"), na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej: "P.p.s.a."), grzywny w wysokości 500 złotych za nieprzekazanie do sądu, w ustawowym terminie, skargi z dnia [...] sierpnia 2019 r. na bezczynność Fundacji [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek Fundacja [...] z siedzibą w [...] wniosła o jego oddalenie, wskazując w uzasadnieniu, że skarga wpłynęła do organu w dniu [...] sierpnia 2019 r., natomiast do Sądu została przesłana [...] września 2019 r., a więc w ustawowym terminie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia [...] września 2019 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku, dokumentu przetłumaczonego na język polski, z którego wynika umocowanie dla F.S. do podpisania wniosku o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony stronie skarżącej w dniu 3 października 2019 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia opisanego braku formalnego skargi upłynął w dniu 10 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo procesowe strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy P.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 28 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04 (ONSAiWSA z 2005 r. nr 5, poz. 91) uznano, iż brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. W przypadku złożenia skargi (wniosku) przez osobę prawną, przy dokonaniu pierwszej czynności, należy dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Wskazać należy, że takim dokumentem jest zazwyczaj odpis z KRS, ale nie jest on dokumentem obligatoryjnym, tym bardziej w przypadku zagranicznej osoby prawnej, gdy w kraju jej funkcjonowania KRS nie jest prowadzony. Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie czynił zadość wymaganiom, o których mowa we wskazanych wyżej przepisach cyt. ustawy. W tej sytuacji, konieczne było wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie dokumentu przetłumaczonego na język polski, z którego wynika umocowanie dla F.S. do podpisania wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Strona skarżąca odebrała wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego wniosku w dniu 3 października 2019 r., co w konsekwencji oznacza, że termin na wypełnienie ww. wezwania sądowego upływał z dniem 10 października 2019 r. Z akt sprawy wynika jednak, że wspomniane wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji, skoro strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku brak jest możliwości stwierdzenia, czy F. S. jest osobą uprawnioną do jednoosobowej reprezentacji [...] z siedzibą w [...]. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.