II SO/Wa 49/25
PostanowienieWSA w Warszawie2025-10-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej jest zasadny, jeśli organ przekazał skargę i akta w ustawowym terminie, a żądane dokumenty nie stanowią akt administracyjnych, lecz wymagałyby wytworzenia nowej informacji?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych podlega oddaleniu, jeśli organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. Dodatkowo, jeśli żądane dokumenty nie stanowią akt administracyjnych, a ich wytworzenie wiązałoby się z przetworzeniem lub stworzeniem nowej informacji, nie ma podstaw do wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.Stan faktyczny
A. D. złożył wniosek o wymierzenie Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego grzywny za nieprzekazanie całości akt administracyjnych w sprawie dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarżący argumentował, że brak dokumentów uniemożliwia kontrolę decyzji organu. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku, wskazując, że żądana informacja nie znajduje się w posiadaniu organu i nie stanowi części akt administracyjnych. Wcześniej, w sprawie głównej (II SA/Wa 902/25), Sąd uchylił zaskarżoną decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. D. o wymierzenie Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego grzywny za nieprzekazanie całości akt administracyjnych sprawy w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek.
A. D., reprezentowany przez pełnomocnika, na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu [...] września 2025 r. w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...]w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 902/25) wniósł o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie całości akt administracyjnych sprawy. Wskazał, że w związku z nieprzekazaniem przez organ dokumentów stanowiących przedmiot wniosku skarżącego, Sąd jest pozbawiony możliwości kontroli decyzji organu. W kontekście pism organu z [...] i [...] lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, iż skoro organ nie dysponuje informacją stanowiącą przedmiot ww. wniosku, to nie powinien wydawać decyzji, tylko poinformować o tym skarżącego pismem.
Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny oraz podkreślił, że informacja stanowiąca przedmiot wniosku nie jest w posiadaniu organu i nie stanowiła nigdy części akt administracyjnych. Pełnomocnik organu dodał, że na tak sformułowany wniosek skarżącego jakakolwiek odpowiedź, jakiej udzieliłby organ, podlegałaby ochronie wobec treści przepisów art. 39 ust. 1 ustawy o SKW oraz SWW i art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy.
Wskazania wymaga przy tym, że w sprawie, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zastosowanie znajduje przepis szczególny - art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902). Zgodnie z ww. przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku spraw dotyczących informacji publicznej podmiot, do którego wpłynęła skarga skierowana do sądu administracyjnego, obowiązany jest przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania.
Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne. Za przyjęciem takiej interpretacji przemawia użycie przez prawodawcę słowa "może". Orzeczenie to ma zatem charakter uznaniowy. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że wniosek o wymierzenie grzywny może być złożony w każdym czasie po upływie określonego przez ustawodawcę terminu na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, tj. po upływie terminu trzydziestu dni od jej otrzymania przez organ. Przemawia za tym zarówno wykładnia językowa, jak i systemowa art. 55 § 1 P.p.s.a. Literalne brzmienie przepisu expressis verbis stanowi, że wniosek o ukaranie grzywną może być złożony "w razie niezastosowania się do obowiązków", tzn. ustawodawca wprost precyzuje moment, w którym strona ma prawo taki wniosek sformułować, tj. moment przekroczenia przez organ ustawowego terminu. Zauważyć też należy, że wniosek o wymierzenie grzywny jest pismem składanym bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Zgodnie bowiem z art. 63 w zw. z art. 64 § 1 powołanej ustawy, jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, który składa się bezpośrednio do sądu. W myśl natomiast art. 64 § 3 P.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 902/25 wynika, że skarga A. D. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu[...] marca 2025 r. Skargę oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi organ przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 18 marca 2025 r., tj. z zachowaniem ustawowego terminu wynikającego z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.
Sąd wskazuje, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 902/25 pełnomocnik organu pismami z dnia [...] czerwca 2025 r. oraz z dnia [...] lipca 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłania dokumentów stanowiących przedmiot wniosku o informację publiczną poinformował, że organ przekazał całość akt administracyjnych wraz z odpowiedzią na skargę, zgromadzenie dokumentacji stanowiącej przedmiot wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. stanowiłoby wytworzenie informacji publicznej o nowej treści, która w momencie złożenia wniosku - jeszcze nie istniała i powstała wyłącznie z inicjatywy osoby domagającej się jej udostępnienia.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie dokumenty, o których mowa ww. pismach organu nie stanowią akt administracyjnych, które organ obowiązany był przekazać w terminie określonym w przepisie art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Sprawa z zakresu dostępu do informacji publicznej nie stanowi typowej sprawy administracyjnej. Nadto organ wskazywał, że wytworzenie informacji wiązałoby się z jej przetworzeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] września 2025 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] .
W tym stanie rzeczy przyjąć należało, że wniosek z dnia [...] września 2025 r. o wymierzenie grzywny, jako niezasadny, podlegał oddaleniu. Brak było podstaw do wymierzenia grzywny.
Sąd na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. oraz art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło