II SO/Wa 5/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-02-08

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej opróżnienia lokalu służbowego - kwatery tymczasowej, skarżący będący emerytowanym funkcjonariuszem Policji, jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d PPSA, a tym samym czy postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno zostać umorzone jako zbędne?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący, jako emerytowany funkcjonariusz Policji, jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie dotyczącej opróżnienia kwatery tymczasowej na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. d PPSA. W związku z tym, postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zostało umorzone jako zbędne. Jednocześnie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 PPSA, przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, uznając jego trudną sytuację finansową.
Stan faktyczny
L. R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji dotyczącą opróżnienia kwatery tymczasowej. Skarżący przedstawił swoją trudną sytuację finansową, wskazując na niskie dochody, potrącenia komornicze, zadłużenie oraz wysokie koszty utrzymania. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano L. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. 2. Umorzono postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego w sprawie skargi L. R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia kwatery tymczasowej postanawia: 1. przyznać L. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. L. R., po otrzymaniu decyzji Komendanta Głównego Policji, utrzymującej w mocy decyzję Komendanta [...] Policji w przedmiocie opróżnienia zajmowanej wraz z rodziną kwatery stałej, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika - adwokata lub radcy prawnego. Powyższy wniosek uzupełnił pismami z dnia 27 stycznia 2017 r. oraz z dnia 8 lutego 2017 r., do których dołączył kserokopie dokumentów, dotyczących sytuacji finansowej swojej i żony, w tym egzekucji komorniczych. We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, a na łączny dochód składa się jego emerytura w wysokości 2.500 zł oraz renta żony w kwocie 560 zł. Podniósł, że z otrzymywanych świadczeń są dokonywane potrącenia komornicze, w jego przypadku 800 zł, a w przypadku żony - 160 zł. Nadto wskazał, że posiada zadłużenie w banku [...] w wysokości 150.000 zł, w banku [...] - 35.000 zł, w [...] - 20.000 zł, co związane jest z wieloletnią chorobą żony i problemami z jej zatrudnieniem. Wyjaśnił, że konto bankowe, które posiada jest zablokowane, a konto żony zostało zlikwidowane. Oświadczył, że nie posiada majątku ani oszczędności, jedynie lokal mieszkalny o powierzchni 71 m2. Wyjaśnił, że do stałych kosztów utrzymania należą: czynsz za lokal - 920 zł, opłaty za energię elektryczną - 300 zł oraz wodę - 330 zł, koszty leczenia - 250 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżący przedmiotowy wniosek złożył w sprawie dotyczącej opróżnienia lokalu służbowego - kwatery tymczasowej, jako emerytowany funkcjonariusz Policji. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i § 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika - adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych kserokopii dokumentów finansowych, skarżący wraz z żoną znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i finansowej, w związku z nakazem opróżnienia zajmowanej kwatery tymczasowej, wieloletnią chorobą żony oraz zadłużeniem. Małżonkowie utrzymują się ze świadczeń emerytalno-rentowych w łącznej wysokości 2.166,99 zł miesięcznie (po potrąceniach komorniczych). Żona wnioskodawcy jest osobą schorowaną - na konieczne leki i leczenie miesięcznie wydaje około 250 zł. Stałe koszty utrzymania, wynoszą średnio około 1.500 zł miesięcznie. W konsekwencji należy uznać, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło