II SO/Wa 53/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. T. z dnia 8 października 2007 r. o odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt dotyczących skargi z 1987 r. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...] postanawia -oddalić wniosek- W dniu 8 października 2007 r. Z. T. wniósł o odtworzenie zaginionych lub zniszczonych akt dotyczących jego skargi z 1987 r. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. W uzasadnieniu wskazał, że sądy administracyjne dwukrotnie odrzuciły jego skargę na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. z powodu uchybienia terminowi do jej złożenia. Podał, że najpierw Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 sierpnia 1998 r. sygn. akt II SA 858-859/98 odrzucił skargę na wymieniony rozkaz, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1184/07 odrzucił skargę na ten rozkaz. Z. T. wskazał, że jego skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r., który – jak podał we wniosku – rzekomo został mu doręczony w dniu 8 stycznia 1987 r., została złożona w przewidzianym terminie w administracji Aresztu Śledczego W. przy ul. [...]. Oświadczył, że jedynym śladem złożenia skargi w przewidzianym terminie jest pismo z dnia 9 sierpnia 1989 r. skierowane do Ministra Spraw Wewnętrznych przez ówczesnego Prezesa NSA. Pismo to było, jak podał, wynikiem jego interwencji spowodowanej nierozpatrywaniem skargi. Do wniosku załączył kopię pisma, o którym mowa wyżej, przesłanego przez Prezesa NSA do wiadomości wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, mając na uwadze, że wniosek o odtworzenie akt dotyczy skargi, która – jak podał skarżący – wniesiona została w 1987 r., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o udzielenie informacji, czy istnieją jakiekolwiek dowody świadczące o tym, że skarga Z. T. z 1987 r., o której mowa w jego wniosku o odtworzenie akt, wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. Naczelny Sąd Administracyjny w piśmie z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] poinformował, że sprawdzone zostały: rejestry korespondencji wpływającej do NSA z lat 1987-1989, rejestry skarg i skorowidze skarg kierowanych do NSA z lat 1987-1989 oraz zbiory skarg z wyżej wymienionych lat znajdujące się w aktach prezydialnych NSA. W materiałach tych nie odnaleziono dowodów, że skarga Z. T. z 1987 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odnaleziono natomiast pismo Z. T. z dnia 9 lipca 1989 r., pismo Prezesa NSA znak [...] z dnia [...] sierpnia 1989 r., pismo z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych znak [...] z dnia [...] września 1989 r. oraz odpis postanowienia NSA sygn. akt II SA 858-859/98 z dnia 20 sierpnia 1989 r. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przesłano kopie wymienionych pism. Ustaleń, czy skarga Z. T. z 1987 r., o której mowa w jego wniosku o odtworzenie akt, wpłynęła do NSA w 1987 r. dokonano również w oparciu o skorowidze alfabetyczne z lat 1987-1997 r. znajdujące się w archiwum Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie odnaleziono zapisu świadczącego o tym, że skarga taka wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Przepisy dotyczące postępowania w razie zaginięcia lub zniszczenia akt ustawodawca zawarł w Działe IX ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej również ppsa. Zgodnie z art. 288 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odtworzeniu ulegają akta zaginione lub zniszczone w całości lub w części. W sprawie prawomocnie zakończonej odtworzeniu podlega orzeczenie kończące postępowanie w sprawie oraz ta część akt, która jest niezbędna do ustalenia jego treści i do wznowienia postępowania. Zarówno z brzmienia powołanego przepisu, jak i tytułu całego Działu IX powołanej ustawy jednoznacznie wynika, że postępowanie, o którym mowa, przeprowadza się w razie zaginięcia lub zniszczenia akt. Podstawowym warunkiem przeprowadzenia postępowania, o którym mowa, jest zatem istnienie akt, których odtworzenia domaga się wnioskodawca. W niniejszej sprawie dokonano ustaleń, w wyniku których stwierdzono, że skarga Z. T., o której mowa w jego wniosku z dnia 8 października 2007 r., nie wpłynęła do Sądu w okresie wskazywanym przez wymienionego. W sprawie z tej skargi z 1987 r. nie było prowadzone postępowanie sądowe i nie zostały założone akta sprawy. O wpłynięciu do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z 1987 r. i istnieniu akt sprawy z tej skargi nie świadczy, co zdaje się podnosić wnioskodawca, treść pisma Prezesa NSA do Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 sierpnia 1989 r. Pismo to skierowane zostało bowiem przez Prezesa NSA do organu w nawiązaniu do pisma Z. T. z dnia 9 lipca 1989 r., w którym wnioskodawca poinformował Prezesa Sądu, że w dniu 1 listopada 1987 r. zaskarżył do NSA decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie zwolnienia ze służby i nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłał kopię tego pisma organowi, informując jednocześnie, że do NSA nie wpłynęła skarga, o której mowa w tym piśmie i zwrócił się o poinformowanie o sposobie załatwienia skargi. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych pismem z dnia [...] września 1989 r. nr [...] skierowanym do Prezesa NSA poinformowało, że skarga Z. T. dotycząca nieprawidłowości popełnionych przy zwalnianiu wymienionego ze służby w trybie dyscyplinarnym nie wpłynęła do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W niniejszej sprawie nie ma żadnych dowodów pisemnych, z których wynikałoby, że w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie prowadzone było postępowanie w sprawie ze skargi Z. T. z 1987 r. na wymieniony wyżej rozkaz personalny. Pierwsza sprawa, w której przedmiotem zaskarżenia był rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych nr [...] z dnia [...] grudnia 1986 r. toczyła się w Sądzie w wyniku wniesienia przez Z. T. skargi z dnia 8 czerwca 1998 r. (sygn. akt II SA 858-859/98). W związku z tym, że nie istniały (nie były założone) akta sprawy ze skargi Z. T. z 1987 r., o której mowa we wniosku o odtworzenie akt z dnia 8 października 2007 r., nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania o odtworzenie takich akt (v. postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 26 kwietnia 1966 r. sygn. akt II CZ 98/65, LexPolonica nr 314799), a także wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 297 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 288 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.