II SO/Wa 588/05

II SO/Wa 588/05 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Asesor WSA - Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. M. z dnia 29 września 2005 r. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Departamentu Infrastruktury Ministerstwa Obrony Narodowej za niezastosowanie się do obowiązku przekazania w terminie skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę z dnia 9 sierpnia 2005 r. na bezczynność postanawia: wymierzyć Dyrektorowi Departamentu Infrastruktury Ministerstwa Obrony Narodowej grzywnę w wysokości 2000 zł. (dwóch tysięcy złotych). II SO/Wa 588/05 UZASADNIENIE A. M. wniósł skargę z dnia 9 sierpnia 2005 r. na bezczynność Dyrektora Departamentu Infrastruktury Ministerstwa Obrony Narodowej w przedmiocie wniosku z dnia 7 grudnia 2004 r. o wypłatę zaległej części nagrody rocznej za rok [...]. Skarga wpłynęła do organu (Biura [...] Ministerstwa Obrony Narodowej) w dniu 11 sierpnia 2005 r. Wnioskiem z dnia 29 września 2005 r. A. M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie, na podstawie art. 55 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), grzywny za nie przekazanie do Sądu powyższej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 30 dni od jej otrzymania. We wniosku wskazał, że termin do przekazania skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę na bezczynność upłynął w dniu 11 września 2005 r., i pomimo upływu tego terminu do dnia złożenia wniosku organ nie wykonał tych obowiązków. Pismem z dnia 20 października 2005 r. organowi został doręczony odpis wniosku o wymierzenie grzywny, a także wezwano go ustosunkowania się do tego wniosku w terminie 14 dni. W dniu 28 listopada 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła odpowiedź z dnia 17 listopada 2005 r. na powyższą skargę na bezczynność organu (sprawie tej nadano sygnaturę akt II SAB/Wa 206/05), która zawierała jednocześnie stanowisko organu w kwestii wniosku o wymierzenie grzywny (sprawie z tego wniosku nadano sygnaturę akt II SO/Wa 588/05). Pismo z dnia 17 listopada 2005 r. podpisał radca prawny, A. W. Z uwagi na fakt, że pełnomocnik organu załączył tylko jeden odpis odpowiedzi z dnia 17 listopada 2005 r. na skargę na bezczynność, a także z powodu braku pełnomocnictwa od organu do jego reprezentowania przez pełnomocnika w sprawie II SO/Wa 588/05, (równocześnie ze skargą i odpowiedzią na skargę wpłynęło pełnomocnictwo wskazujące co prawda sygnaturę II SO/Wa 588/05, ale z treści którego wynikało, że dotyczy skargi na bezczynność - k. 33 akt sądowych sprawy II SAB/Wa 206/05), pismem sądowym z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie II SAB/Wa 206/05 pełnomocnik organu został wezwany m.in. do nadesłania w terminie 7 dni odpisu odpowiedzi z 17 listopada 2005 r. celem doręczenia jej skarżącemu, a także prawidłowych pełnomocnictw do każdej ze spraw. Pismo z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie II SAB/Wa 206/05 pełnomocnik organu odebrał w dniu 13 grudnia 2005 r. Pismo to pozostało bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2006 r. wydanym na podstawie art. 112 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie o sygn. II SAB/Wa 206/05, organ został wezwany do uzupełnienia akt poprzez nadesłanie pełnomocnictw dla radcy prawnego A. W. do reprezentowania organu w sprawach o sygn. II SAB/Wa 206/05 oraz II SO/Wa 588/05, a także odpisu odpowiedzi z dnia 17 listopada 2005 r. na skargę. Organ nie wykonał wezwania wynikającego z powyższego postanowienia. Wezwaniem z dnia 26 czerwca 2006 r. w sprawie II SAB/Wa 206/05 organ poprzez swojego pełnomocnika został ponownie zobowiązany do nadesłania odpisu odpowiedzi na skargę, celem doręczenia jej skarżącemu (wnioskodawcy) w tych sprawach. Jednocześnie organ (pełnomocnik) został wezwany do nadesłania pełnomocnictwa do sprawy z wniosku o wymierzenie grzywny. Pismem z dnia 4 lipca 2006 r. skarżący oświadczył, że cofa swoją skargę na bezczynność organu. Z tego też względu postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie o sygn. II SAB/Wa 206/05. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 12 września 2006 r. Pismem, które do Sądu wpłynęło dnia 19 lipca 2006 r. w wykonaniu wezwania z dnia 26 czerwca 2006 r. (pismo to zostało włączone do akt II SO/Wa 588/05), radca prawny A. W. nadesłał pełnomocnictwo, z którego wynikało jednak ponownie, że dotyczy ono sprawy ze skargi na bezczynność, na co wskazywała zarówno treść pełnomocnictwa, jak i powołana w tym pełnomocnictwie sygnatura akt sądowych - II SAB/Wa 206/05). Wezwaniem z dnia 4 sierpnia 2006 r. radca prawny A. W. został po raz kolejny zobowiązany do nadesłania pełnomocnictwa do sprawy II SO/Wa 588/05, a także do przesłania odpisu odpowiedzi z dnia 17 listopada 2005 r. na skargę i wniosek o wymierzenie grzywny. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Wobec powyższego, analogiczne, ponowne wezwanie skierowano do organu (wezwanie z dnia 13 września 2006 r.). Organ został zobowiązany do ustosunkowania się do wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny bądź ewentualnie o przesłanie swojego stanowiska podpisanego przez właściwie umocowanego pełnomocnika w sprawie II SO/Wa 588/06. Wezwanie to pozostało niewykonane. Dnia 2 listopada 2006 r. wnioskodawca został wezwany do oświadczenia, czy podtrzymuje, czy też cofa swój wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Wezwanie to nie zostało przez skarżącego faktycznie odebrane - było ono dwukrotnie awizowane (6 listopada 2006 r., drugie awizo - 14 listopada 2006 r.). W dniu 1 grudnia 2006 r. wezwanie to zwrócone zostało do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania w terminie 30 dni skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że Sąd nie uznał za przeszkody w rozpoznaniu wniosku o wymierzenie grzywny okoliczności, że organ nie przekazał swojego stanowiska w sprawie tego wniosku. Organ (jego pełnomocnik) wzywany był do tego wielokrotnie (pismami z dnia 8 grudnia 2005 r., 26 czerwca 2006 r., 4 sierpnia 2006 r., 13 września 2006 r., a także postanowieniem z dnia 23 lutego 2006 r.). Pomimo tego organ nie zaprezentował stanowiska w tej kwestii. Podkreślenia przy tym wymaga, że za takie stanowisko nie może być uznane pismo z dnia 17 listopada 2005 r. zatytułowane "Odpowiedź na skargę", gdyż zawiera ono co prawda lakoniczną wzmiankę, iż zostało przesłane w związku "...także z wnioskiem z dnia 29. 09. 2005., o wymierzenie organowi grzywny...", to jednak podpisane zostało przez osobę, która nie dysponowała właściwym pełnomocnictwem do działania w imieniu organu w tej sprawie. Pełnomocnictwo dla radcy prawnego A. W. przesłane przy piśmie z dnia 17 listopada 2005 r., wskazywało co prawda sygnaturę II SO/Wa 588/05, ale z jego treści wynikało, iż dotyczy skargi na bezczynność, a więc sprawy II SAB/Wa 206/05. Odnośnie natomiast pełnomocnictwa przysłanego po wezwaniu z dnia 26 czerwca 2006 r. wskazać należy, że zarówno jego treść, jak i powołana w nim sygnatura akt sądowych świadczyły, iż także dotyczy ono sprawy ze skargi na bezczynność. Brak stanowiska organu nie może jednak oznaczać, że nie jest możliwe rozpoznanie wniosku. W przeciwnym razie organ dysponowałby skutecznym środkiem wstrzymującym wymierzenie mu grzywny, który mógłby być stosowany celowo dla uniknięcia represyjnej i przymuszającej funkcji takiej grzywny. Oznaczałoby to możliwość faktycznej obstrukcji postępowania, co z punktu widzenia zasady praworządności i założenia racjonalności prawa nie może zaakceptowane. Ponadto, zgodnie z art. 55 § 2 ustawy procesowej, możliwe jest rozpoznanie skargi na podstawie samego jej odpisu, jeśli stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi wątpliwości. Co prawda art. 55 § 2 ustawy wymaga w takim wypadku, aby rozpoznanie skargi (wniosku) wyłącznie na podstawie jej odpisu poprzedzone było wymierzeniem grzywny oraz wnioskiem skarżącego o takie rozpoznanie, ale w ocenie Sądu wymagania te nie dotyczą samego wniosku w wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy. Do wniosku takiego stosuje się wprawdzie przepisy o skardze, ale stosuje się je "odpowiednio" (art. 64 § 3 ustawy procesowej). Niezasadne byłoby uwarunkowanie rozpoznania takiego wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie samego jego odpisu wcześniejszym wymierzeniem innej grzywny i wnioskiem wnioskodawcy. Gdyby tak było, organ także w ten sposób mógłby skutecznie, wbrew intencjom Ustawodawcy i ratio legis art. 55 § 1 ustawy, uniemożliwić stosowanie instytucji grzywny za niewykonanie obowiązku terminowego przesłania do sądu skargi, akt i odpowiedzi na skargę. Zauważyć ponadto należy, że wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy składa się bezpośrednio do sądu administracyjnego, a okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy nie budzą uzasadnionych wątpliwości. Sąd w niniejszej sprawie dysponował więc wnioskiem o wymierzenie grzywny oraz znał okoliczności faktyczne sprawy o sygn. II SAB/Wa 206/05, dotyczące terminów otrzymania skargi i wywiązania się z obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy. W tej sytuacji brak jedynie stanowiska organu w kwestii tego wniosku, pomimo wielokrotnego wzywania do jego przedstawienia, nie mógł być potraktowany jako istotna przeszkoda wykluczająca merytoryczne rozpoznanie sprawy. Rozpoznając wniosek Sąd stwierdził, że skargę A. M. z dnia 9 sierpnia 2005 r. w sprawie II SAB/Wa 206/05 organ otrzymał w dniu 11 sierpnia 2005 r. Odpowiedź na tę skargę, akta sprawy i samą skargę organ przesłał do Sądu w dniu 23 listopada 2005 r. (data stempla pocztowego). Uchybienie terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy jest zatem oczywiste. Organ nie podał żadnych przyczyn swojej zwłoki. Co więcej - nawet gdyby założyć, że odpowiedź na skargę w sprawie II SAB/Wa 206/05 zawiera także skutecznie złożone oświadczenie organu co do wniosku o wymierzenie grzywny (nie jest tak z powodu braku pełnomocnictwa do sprawy II SO/Wa 588/05), to ta odpowiedź również nie odnosi się do przyczyn uchybienia temu terminowi, w tej kwestii nie zawiera żadnego stanowiska. Zaszyły więc przesłanki wymierzenia organowi grzywny z tytułu uchybienia obowiązkowi terminowej odpowiedzi na skargę. Wysokość tej grzywny (2000 zł.) w ocenie Sądu odpowiada długości okresu pozostawania organu w zwłoce (ponad 2 miesiące) i stanowi wystarczający środek represyjny, a także dyscyplinujący. Sąd wskazuje ponadto, że nadesłanie skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę w sprawie o sygn. II SAB/Wa 206/05 nie wykluczało rozpoznania wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jedyną, materiaolnoprawną przesłanką takiej grzywny jest nieterminowe dopełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy. Taka nieterminowość w niniejszej sprawie jest bezsporna. Przesłanie skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę nie miało wpływu na możliwość rozpoznania wniosku co do zasady, choć wpłynęło na wysokość orzeczonej grzywny. Z tego względu, na podstawie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.