II SO/Wa 59/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z wniosku L. D. o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Zagranicznych za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy postanawia: odmówić L. D. przyznania prawa pomocy. L. D. wnioskiem z dnia 29 września 2010 r. wystąpił o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Powyższy wniosek nie został uzasadniony, natomiast skarżący wskazał, że prowadzi wraz z żoną I. D. wspólne gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni 63,5 m2, a na łączny dochód gospodarstwa domowego składa się jego renta, w wysokości 2.400 zł oraz zarobki żony, w kwocie 1.500 zł. Pismem z dnia 4 października 2010 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie kserokopii aktualnego odcinka renty, zaświadczenia o wysokości zarobków żony, oświadczenia o stałych niezbędnych kosztach utrzymania oraz kserokopii dokumentów, poświadczających koszty utrzymania mieszkania. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone wnioskodawcy, na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w dniu 22 października 2010 r. Skarżący m.in. w dniach 6 i 26 października 2010 r. oraz 22 i 24 listopada 2010 r. zapoznawał się z aktami sprawy, jednak wezwanie do dnia dzisiejszego nie zostało wykonane. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące stanu majątkowego i dochodów. Należy zauważyć, że kryterium materialne jest jedynym czynnikiem, od którego powyższa ustawa uzależnia możliwość przyznania wnioskującemu żądanej pomocy. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w tym postępowaniu. Natomiast prawo pomocy wywodzi się z tzw. prawa ubogich, dlatego też pomoc państwa wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym skierowana jest do osób, które albo mają bardzo niskie dochody, albo ich w ogóle nie posiadają, tj. do osób, które z uwagi na bardzo ciężką sytuację materialną, często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Dlatego też zawsze należy ustalić, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa. Brak wystarczających danych do oceny rzeczywistego stanu majątkowego strony powoduje obowiązek ich uzupełnienia przez złożenie dodatkowych oświadczeń lub dokumentów. Niewywiązanie się z tej powinności jest równoznaczne z niewykazaniem przez stronę podstaw do przyznania prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., II OZ 1112-1113/06, publ. ONSAiWSA z 2007 r. nr 4 poz. 79). Dokładne wykazanie i udokumentowanie wydatków na podstawowe potrzeby rodziny jest szczególnie ważne w sytuacji, gdy strona posiada dochody, które wystarczają na pokrycie kosztów, związanych z jej udziałem w sprawie. W niniejszej sprawie wnioskodawca wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, a łączne dochody ich gospodarstwa domowego wynoszą 3.900 zł miesięcznie. Jednocześnie nie złożył wymaganych dokumentów oraz oświadczenia o wysokości ponoszonych niezbędnych kosztów utrzymania. Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że L. D. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, tj. że w jego sytuacji zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tego względu na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.