II SO/Wa 60/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.O. z dnia 18 lipca 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Stosownie do treści art. 243 § 1 zd. 1. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. A.O. składając wniosek o przyznanie prawa pomocy, w rubryce 3. formularza wniosku ("Informacje o przedmiocie zaskarżenia"), wymieniła sygnaturę akt sądowych II SA 2083/82, a zatem sygn. akt o dacie rocznej wpływu w roku 1982. Z uwagi na treść art. 243 § 1 ppsa, który wprowadza ramy czasowe skutecznego złożenia wniosku o prawo pomocy, oraz ze względu na przywołaną powyżej okoliczność skarżąca, w piśmie z dnia 30 lipca 2013 r., została wezwana do udzielenia informacji, czy podtrzymuje złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie skarżącą pouczono, że z treści przywołanego powyżej przepisu wynika, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w sprawie prawomocnie zakończonej. W wezwaniu przytoczono treść przepisu art. 243 § 1 ppsa. Dodatkowo zamieszczono informację, że Sąd nie dysponuje aktami sprawy o takiej sygnaturze. Skarżącej zakreślono termin 7 dni z informacją, że w przypadku nieudzielania odpowiedzi w tym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie uznany za złożony do sprawy prawomocnie zakończonej. Wezwanie doręczono w dniu 19 wrzesnia 2013 r., w trybie określonym w art. 73 § 4 ppsa. Skarżąca w ogóle nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Zestawiając zatem treść przywołanego przepisu z treścią wniosku o przyznanie prawa pomocy należało stwierdzić, że skarżąca w istocie ubiega się o przyznanie prawa pomocy w sprawie prawomocnie zakończonej, a w takim przypadku prawo pomocy nie przysługuje. Z tego powodu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 243 § 1 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.