II SO/Wa 61/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-22

Skład orzekający: Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku opóźnienia organu w przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zasadne jest wymierzenie organowi grzywny na wniosek skarżącego, nawet jeśli opóźnienie wynikało z błędu pełnomocnika organu?
Ratio decidendi
Tak, zasadne jest wymierzenie organowi grzywny w przypadku uchybienia terminowi do przekazania skargi do sądu administracyjnego, niezależnie od przyczyn opóźnienia, o ile skarżący złożył stosowny wniosek. Okoliczności powodujące opóźnienie mogą mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, ale nie na sam fakt jej wymierzenia. Sąd ma swobodę w ustaleniu wysokości grzywny, biorąc pod uwagę stopień niewypełnienia obowiązku, okres zwłoki oraz okoliczności faktyczne.
Stan faktyczny
K. S. złożył skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Organ nie przekazał skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie. Po złożeniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny, organ wyjaśnił, że opóźnienie wynikało z błędu pełnomocnika, który wpiął skargę do akt innej sprawy. Skarga została ostatecznie przekazana sądowi z dużym opóźnieniem. Sąd rozpoznał wniosek o wymierzenie grzywny oraz wniosek o zwrot kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł oraz zasądził od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny [...] S.A. z siedzibą w W. za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 11 kwietnia 2016 r. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 793/16) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1) wymierzyć [...] S.A. z siedzibą w W. grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie: tysiąc złotych); 2) zasądzić od [...] S.A. z siedzibą w W. na rzecz wnioskodawcy – K. S., kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 21 listopada 2016 r. K. S., reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. J. R., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie [...] S.A. z siedzibą w W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 11 kwietnia 2016 r. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wa 793/16) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wnioskodawca wniósł o wymierzenie organowi grzywny w wysokości ustalonej w oparciu o art. 154 § 6 ppsa oraz o zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania według norm przepisanych. Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. [...] S.A. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. M. T., udzieliła odpowiedzi na ww. wniosek. Organ wyjaśnił, że przedmiotowa skarga nie została przekazana do Sądu w terminie z uwagi na błąd pełnomocnika – skarga przypadkowo została wpięta do akt innej sprawy i dopiero w wyniku złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, została odnaleziona i przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Na potwierdzenie powyższego pełnomocnik organu dołączył do odpowiedzi na wniosek kserokopię dowodu nadania w dniu 12 grudnia 2016 r. skargi do Sądu oraz kopię odpowiedzi organu (z dnia 12 grudnia 2016 r.) na skargę K. S. z dnia 11 kwietnia 2016 r. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w W. Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 793/16 skarga K. S. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, wpłynęła do [...] S.A. z siedzibą w W. w dniu 14 kwietnia 2016 r. (14 kwietnia 2016 r. - data wpływu do Sekretariatu Biura Zarządu [...] S.A. z siedzibą w W.). Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. [...] S.A. z siedzibą w W. udzieliła odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą oraz aktami sprawy przekazała w dniu 12 grudnia 2016 r. do WSA w Warszawie (12 grudnia 2016 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę, odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne). Przedmiotowa skarga wpłynęła do WSA w Warszawie wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę – w dniu 16 grudnia 2016 r. (16 grudnia 2016 r. - data wpływu na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 793/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.). Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 793/16, pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. K. S. wniósł skargę na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Organ pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą oraz aktami sprawy przekazał w dniu 12 grudnia 2016 r. do WSA w Warszawie (12 grudnia 2016 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę, odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne). Przedmiotowa skarga po wpływie w dniu 16 grudnia 2016 r. do WSA w Warszawie została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 793/16. Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi – 14 kwietnia 2016 r., z datą przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę – 12 grudnia 2016 r., wynika, że termin 15-dniowy, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął z dniem 29 kwietnia 2016 r. W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy uzasadnia wymierzenie organowi grzywny w przedmiotowej sprawie. Wskazać należy, iż skarga K. S. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi sądowi. Wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wymaga przekazania sądowi skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na przyczyny oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Bezspornym jest, że organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał skargę, odpowiedź na skargę z aktami sprawy z uchybieniem terminu, a skarżący złożył stosowny wniosek. Powyższe oznacza, że wystąpiły przesłanki do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny. Podnieść należy, iż okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz okres tego uchybienia pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ppsa). Powyższy przepis pozwala bowiem na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi (patrz: postanowienie NSA z dnia 09 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 314/12, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek K. S. jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 1000 złotych. Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okoliczności sprawy, jak i okres zwłoki organu w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz to, że organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Wyjaśnić należy, że w skardze K. S., reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. J. R., wniósł o zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania według norm przepisanych. Zgodnie z treścią art. 200 ppsa, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 ppsa). W myśl art. 205 § 2 ppsa, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ppsa). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ppsa) Natomiast stosownie do treści art. 209 ppsa, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 480 zł. Z art. 200 ppsa wynika, że skarżącemu przysługuje wyłącznie zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Koszty niezbędne zostały wymienione w art. 205 ppsa, natomiast o tym, czy koszty są celowe z punktu widzenia dochodzenia przez skarżącego jego praw decyduje wyłącznie sąd orzekający w oparciu o całokształt okoliczności sprawy. Mając powyższe na względzie zasądzono na rzecz wnioskodawcy od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od wniosku oraz kwotę 480 zł tytułem zwrotu opłaty za czynności radców prawnych, co łącznie stanowi kwotę 580 zł. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło