II SO/Wa 62/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym pisma T. G. z dnia [...] marca 2006r. postanawia - pozostawić pismo bez rozpoznania – T. G. w dniu [...] marca 2006 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo, w którym podał m.in., iż "w związku z toczącą się od 5 lat walką ze stołecznymi urzędnikami (ratusza, BPL, burmistrzami i WZL dzielnicy, ZGN i ADK 9) o prawa do lokalu komunalnego po zmarłym członku rodziny zwraca się do Sądu ze skargą a zarazem pozwem przeciwko ww. o to, iż postępowanie administracyjne jakie przeprowadzono w jego sprawie było wykonane stronniczo, nieuczciwie a wręcz bezprawnie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 4 marca 2006 r. wezwał T. G. do wskazania organu, którego działania lub bezczynności jego skarga dotyczy. Wykonując wezwanie Sądu, T. G. w piśmie z dnia 27 kwietnia 2006 r. poinformował, iż skarga dotyczy "Urzędów Administracji [...], a dokładniej ich działów zajmujących się polityką lokalową miasta i zarazem poszczególnych ich pracowników w związku z ich nadużyciami poczynionymi w jego sprawie". Pismem z dnia 12 mają 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia skargi z dnia [...] marca 2006 r. poprzez wskazanie, czy przedmiotem skargi jest akt lub czynność, czy też bezczynność organu. W dniu 7 czerwca 2006 r. wpłynęło do Sądu pismo, w którym T. G. wniósł o "nie nadużywanie praktyk biurokratycznych i wszczęcie postępowania w jego sprawie przeciwko Administracji Miasta traktując ją jako całość, przesyłając kopię skargi do ratusza jako głównego adresata, gdyż, zdaniem skarżącego, sprawa jest nierozłączna i dzielenie jej na organy nie ma sensu. Skarżący stwierdził, iż "mamy tu do czynienia z czynnościami, jak i bezczynnością ww. organów, a akta te posiada miasto". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem ( § 2 powołanego artykułu). Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. W rozpoznawanej sprawie T. G. w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. przedmiotem skargi uczynił, jak to określił, czynności jak i bezczynność "Urzędów Administracji [...], a dokładniej ich działów zajmujących się polityką lokalową miasta i zarazem poszczególnych ich pracowników w związku z ich nadużyciami poczynionymi w jego sprawie". Pomimo wezwań T. G. do chwili obecnej nie wykonał w sposób prawidłowy wezwań Sądu i nie sprecyzował swej skargi przez udzielenie informacji, który akt lub czynność z zakresu administracji publicznej jest przedmiotem jego skargi. Nadesłana skarga, jak i późniejsze pisma złożone przez stronę, wymogów tych nie spełniają. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.