II SO/Wa 62/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Kancelarii [...] i Partnerzy z siedzibą w [...] o wymierzenie grzywny Zarządowi Powiatu [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 11 lipca 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. wymierzyć Zarządowi Powiatu [...] grzywnę w wysokości 1000 zł (słownie tysiąc złotych), 2. zasądzić od Zarządu Powiatu [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 31 października 2014 r. Kancelaria [...] z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Zarządowi Powiatu [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 11 lipca 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że wskazana wyżej skarga wpłynęła do Zarządu Powiatu [...] w dniu 17 lipca 2014 r. Natomiast skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dopiero w dniu 13 sierpnia 2014 r. W odpowiedzi na powyższe Zarząd Powiatu [...] podniósł, że wniosek o wymierzenie grzywny jest nieuzasadniony i winien zostać oddalony. Zarząd Powiatu [...] stwierdził, że udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej. Poinformował wnioskodawcę, że przedmiotowe dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz nie podlegają udostępnieniu na podstawie art. 139 ustawy - Prawo zamówień publicznych. Wobec powyższego zdaniem organu, brak było podstaw do zastosowania trybu przewidzianego ustawą o dostępie do informacji publicznej. Wynikający z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej krótszy termin do wykonania obowiązku organu, uwarunkowany jest publicznym statusem żądanych danych. Jednak zdaniem organu w niniejszym przypadku objęte wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dane, nie należą do kategorii danych publicznych. Zatem obowiązujący organ termin wynosi 30 dni, bowiem wynika z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast w przypadku przyjęcia, iż organ związany był terminem przewidzianym w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniesiono o uwzględnienie: krótkiego okresu zwłoki (13 dni), istnienie podstaw dla zastosowania zwykłego 30 dniowego terminu (art. 54 ppsa) oraz jego dochowanie, podjęcie czynności dla wyjaśnienia skarżącemu stanowiska w sprawie oraz wypełnienie obowiązku przekazania skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 782) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 ppsa stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ww. ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek Kancelarii [...] i Partnerzy z siedzibą w [...] o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Sprawa ze skargi Kancelarii [...] i Partnerzy z siedzibą w [...] z dnia 11 lipca 2014 r. na bezczynność Zarządu Powiatu [...] została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 603/14. Z akt tej sprawy wynika, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 13 sierpnia 2014 r. Natomiast, przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 17 lipca 2014 r. (data prezentaty organu). Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w tej sytuacji w dniu 31 lipca 2014 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem 13 dni. Podkreślić trzeba, że fakt przekazania przez organ skargi, wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, w żadnym wypadku nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym, toteż postępowanie nie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 §1 pkt 3 ppsa (zob. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. o sygn. akt II GPS 3/09, publ. "Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych" 2010, nr 1, poz. 2; D. Onyśk, Problemy z dyscyplinującym wymierzaniem grzywny organowi przez sądy administracyjne, "Przegląd Prawa Publicznego" 2009, nr 10, s. 73-78). Nie zmienia on bowiem zaistniałego uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 54 § 2 tej ustawy. Przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nie może w żaden sposób wpływać na realizację tego obowiązku przekonanie organu zobowiązanego, iż skarga ta jest bezzasadna. To, czy skarga jest zasadna, czy też nie, jest bowiem przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana. Ocena taka może być przeprowadzona dopiero po przekazaniu przez organ skargi do Sądu. Adresatem skargi Kancelarii [...] i Partnerzy z siedzibą w [...] z 11 lipca 2014 r. był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, natomiast z jej treści wynikało, że dotyczy ona postępowania w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Wobec powyższego nie powinno budzić wątpliwości organu, że przedmiotową skargę należało przekazać wraz z aktami sprawy w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Biorąc pod uwagę okoliczność, że organ ostatecznie przekazał do Sądu skargę wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wymierzenie grzywny w tej sytuacji ma przede wszystkim charakter restrykcyjny, ale także prewencyjny. Nie jest bowiem pożądane, aby zaniedbania jakich dopuścił się organ, występowały w przyszłości. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek Kancelarii [...] i Partnerzy z siedzibą w [...] za uzasadniony i nałożył na Zarząd Powiatu [...] grzywnę w wysokości 1000 zł. Wyjaśnić przy tym należy, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2013 r., według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r. i w drugim półroczu 2013 r. (M. P. z 2013 r. poz. 158) wynosiło 3 191, 93 zł. Wymierzając grzywnę we wskazanej wyżej wysokości Sąd wziął po uwagę skalę opóźnienia organu, brak okoliczności, które mogłyby usprawiedliwiać zaistniałe opóźnienie, a także fakt przekazania do Sądu przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy.