II SO/Wa 63/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o wymierzenie grzywny Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1794/14 postanawia: odmówić wymierzenia grzywny. R. R. w piśmie z dnia 17 listopada 2014 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie grzywny Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...], podnosząc, że organ uchybił treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), poprzez przekazanie jego skargi na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, 18 dni po upływie ustawowego terminu. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że przekroczył 30-dniowy termin do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę o 12 dni (a nie jak twierdzi skarżący o 18 dni), jednocześnie wyjaśnił, że nie wynikało to z zaniedbania, ale z potrzeby ponownej wnikliwej oceny sprawy w ramach autokontroli, co wymagało przeprowadzenia dodatkowej konsultacji z zespołem orzekającym w sprawach medycznych, wobec specyficznej materii rozpoznanego u strony schorzenia. Podniósł, że nie był w sprawie bezczynny ani nie zlekceważył obowiązków ustawowych, związanych z przekazaniem sprawy do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). W myśl zaś art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Brzmienie art. 55 § 1 cytowanej ustawy wskazuje, że kwestia orzeczenia grzywny została pozostawiona do uznania Sądu, zaś przy rozstrzyganiu wniosku należy wziąć od uwagę wszystkie okoliczności sprawy m. in. takie jak: przyczyny niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku organ nadesłał akta sprawy oraz wyjaśnił przyczyny opóźnienia. Z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 1794/14 wynika, że skarga R. R. z dnia 16 sierpnia 2014 r. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu 20 sierpnia 2014 r., natomiast organ skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 6 października 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Zestawiając datę 6 października 2014 r. z datą wpływu skargi do organu w dniu 20 sierpnia 2014 r., stwierdzić należy, że organ uchybił 30-dniowemu terminowi o 17 dni. Jednocześnie należy wziąć pod uwagę, że wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny został złożony do Sądu w dniu 19 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie (k-21 akt sprawy II SA/Wa 1794/14), już po przekazaniu przez organ wniesionej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi oraz po stwierdzeniu przez Sąd, że złożone dokumenty są wystarczające do rozpoznania sprawy (zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 5 listopada 2014 r., k-13 akt sprawy II SA/Wa 1794/14). Nadto organ nie pozostawał w sprawie bezczynny, ale biorąc pod uwagę interes strony, ponownie badał sprawę pod kontem oceny zdrowia skarżącego i możliwości uwzględnienia złożonej skargi w ramach autokontroli. W związku z tym, że obowiązek określony w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, choć po terminie, został przez organ wykonany jeszcze przed złożeniem wniosku, a przekroczenie ustawowego terminu wynikało z podjętych przez organ czynności w trybie autokontroli, to w okolicznościach niniejszej sprawy nałożenie grzywny uznać należało za zbędne (por. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1013/11, publ. www. orzeczenia.nsa.gov.pl.). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.