II SO/Wa 63/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi postanawia: 1. wymierzyć Rektorowi Uniwersytetu [...] grzywnę w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych), 2. zasądzić od Rektora Uniwersytetu [..] na rzecz wnioskodawcy – M. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] listopada 2025 r. M.M. (dalej: "Wnioskodawca") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu [...] (dalej: "organ" lub "Rektor") grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] października 2025 r. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...]. Wnioskodawca wniósł o: - wymierzenie grzywny Rektorowi Uniwersytetu [...] za nieprzekazanie skargi na decyzję z dnia [...] października 2025 r., w górnych granicach ustawowego zagrożenia; - zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania wedle norm przepisanych. W treści wniosku Wnioskodawca wskazał, że skargą z dnia [...] października 2025 r. zaskarżył decyzję administracyjną organu z dnia [...] września 2025 r. (znak: [...]). Skarga wniesiona została, zgodnie z wymogami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), za pośrednictwem skarżonego podmiotu. Podkreślił, że z informacji udzielonych w dniu złożenia wniosku o wymierzenie grzywny przez Wydział Informacji Sądowej wynika, że ww. skarga nie została przekazana do Sądu. Wnioskodawca podniósł, że organ ma obowiązek przekazania skargi w terminie 15 dni, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."), który stanowi, że do skarg w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z zastrzeżeniem, że obowiązkiem organu jest przekazanie skargi w terminie 15 dni. Wskazał również na możliwość wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. i art. 154 § 6 p.p.s.a. zaznaczając, że obowiązek przekazania złożonej skargi na decyzję organu istnieje niezależnie od tego, czy wnioskodawca otrzymał sporządzoną następnie odpowiedź. W uzasadnieniu wniosku przywołał orzecznictwo sądów administracyjnych wskazując, że nawet sam fakt przekazania skargi nie wyłącza możliwości nałożenia grzywny na organ. Różnić może się natomiast wysokość tejże grzywny, którą to miarkuje sąd, biorąc pod uwagę indywidualne okoliczności sprawy (m.in. okres pozostawania w zwłoce, jej przyczyny i wyjaśnienia organu). Podsumowując Wnioskodawca wskazał, że w realiach niniejszej sprawy zasadne jest wymierzenie organowi grzywny w górnych granicach ustawowego zagrożenia. Rektor jednej z największych w kraju uczelni wyższych jest bowiem podmiotem szczególnej rangi, który ze względu na swoje doświadczenie, renomę i rozbudowany aparat administracyjny powinien doskonale zdawać sobie sprawę z obowiązku przekazania skargi w ustawowym terminie. Ewentualne uchybienia organizacyjne po stronie organu nie mogą obciążać strony zwłaszcza w sprawach z zakresu informacji publicznej, w których ustawodawca przewidział krótszy termin na przekazanie skargi do sądu administracyjnego. Co więcej, mając na względzie możliwości finansowe i budżet Uniwersytetu [...], wyłącznie grzywna w górnych granicach ustawowego zagrożenia spełni swoją funkcję prewencyjną oraz przyczyni się do kreowania w organie postawy poszanowania dla przepisów prawa. Niska grzywna nie będzie dla organu odczuwalna. Represja dla spełnienia swojego celu musi pozostawać dolegliwa, bowiem w przeciwnym razie grzywna jest wyłącznie pozorna. W piśmie z dnia [...] grudnia 2025 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek Rektor Uniwersytetu [...] reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o niewymierzanie grzywny. Pełnomocnik organu podkreślił, że zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Zaznaczył, że skarga M.M. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] listopada 2025 r. Z przyczyn techniczno-organizacyjnych elektroniczne przekazanie skargi nastąpiło w terminie późniejszym, jednak bez interwencji Sądu lub skarżącego. Wskazał, że opóźnienie w przekazaniu skargi wynikało z konieczności dodatkowej weryfikacji, że tekst umowy zawartej przez Uniwersytet [...] z H. sp. z o.o. przekazywany do WSA jest wersją ostateczną tej umowy (wersja jednolita umowy została ustalona w aneksie nr 1, który został przekazany do WSA). Podkreślił, że umowa z H. sp. z o.o. została przez Uniwersytet [...] wypowiedziana ponad półtora roku temu. Umowa ta, z uwagi na hybrydową formę zawarcia (pierwotna umowa miała formę pisemną, aneks miał formę elektroniczną) oraz jej wielokrotne udostępnianie celem załatwienia wniosków M.M., a także ilość innych spraw, omyłkowo została zarchiwizowana nieprawidłowo. W konsekwencji dla pełnego zadośćuczynienia obowiązkom organu wynikającym z ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konieczne było przeprowadzenie dodatkowej weryfikacji przekazywanej do Sądu dokumentacji. Podsumowując pełnomocnik organu zaznaczył, że Uniwersytet [...] jest świadomy swoich obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Uczelnia jest świadoma, że ani stosunkowo nieznaczne przekroczenie terminu przekazania skargi, ani powody przekroczenia terminu przekazania skargi do WSA, ani ilość żądań z zakresu udostępniania informacji publicznej nie mają znaczenia prawnego. Uczelnia może jedynie wyrazić głęboki żal, że w niniejszej sprawie doszło do przekroczenia ustawowego terminu i prosić o niewymierzanie kary, podnosząc, że uczyni wszystko, aby podobna sytuacja nie miała miejsca w przyszłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 21 pkt 1 u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Jak stanowi zaś art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu, wniosek M.M. o wymierzenie grzywny Rektorowi Uniwersytetu [...] za nieprzekazanie skargi wniesionej w dniu [...] października 2025 r. zasługuje na uwzględnienie. Z treści wniosku z dnia [...] listopada 2025 r. wynika, że Wnioskodawca wniósł drogą elektroniczną w dniu [...] października 2025 r. skargę na decyzję w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Z treści pisma organu z dnia [...] grudnia 2025 r. wynika, że organ był w posiadaniu ww. skargi. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że skargę należało przekazać do Sądu wraz z aktami sprawy najpóźniej w dniu [...] listopada 2025 r. tj. z upływem 15 - dniowego terminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 u.d.i.p., który stanowi w tym przypadku lex specialis w stosunku do art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie budzi wątpliwości Sądu, że termin ten nie został zachowany, bowiem przedmiotowa skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dopiero w dniu [...] grudnia 2025 r. (drogą elektroniczną) i zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 2231/25. Wymierzenie grzywny w kwocie 500 złotych jest, zdaniem Sądu, adekwatne do uchybienia, jakiego organ dopuścił się na skutek nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę jak i aktami sprawy w ustawowym terminie, a nadto spełni rolę prewencyjną. Ukaranie służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Mając powyższe na uwadze uznać należy, że taka wysokość wymierzonej grzywny będzie spełniać wszystkie wymienione powyżej funkcje, przy uwzględnieniu okoliczności, w jakich nastąpiło uchybienie obowiązkom zapisanym w art. 54 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji orzeczenia na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.