II SO/Wa 65/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o wymierzenie Ministrowi Zdrowia grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 751/16 postanawia oddalić wniosek. W dniu 30 listopada 2016 r. M. C. złożył wniosek o wymierzenie Ministrowi Zdrowia grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 751/16 (dotyczącej bezczynności Ministra w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej). Wnioskodawca wskazał, że skarga nadana 7 listopada 2016 r., została doręczona Ministrowi w dniu 8 listopada 2016 r., więc Minister powinien przekazać ww. skargę do Sądu – wraz z odpowiedzią i aktami sprawy – w terminie 15 dni (na podstawie art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.). Tymczasem z informacji uzyskanej w Wydziale Informacji Sądowej wynikało, że do 28 listopada 2016 r. Minister nie wykonał ciążącego na nim obowiązku. W odpowiedzi na wniosek Minister Zdrowia wniósł o odstąpienie przez Sąd od wymierzenia grzywny oraz o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na przedmiotowy wniosek. Minister wyjaśnił, że skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy powinien przekazać do Sądu do 23 listopada 2016 r., jednak uczynił to dwa dni po terminie, czyli 25 listopada 2016 r. Ww. dokumenty wpłynęły do Sądu 28 listopada 2016 r. Opóźnienie w przekazaniu dokumentów wynikło z faktu wydania w dniu 23 listopada 2016 r. postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność wniesienia przez M. C. odwołania od decyzji Dyrektora Centrum [...] w L. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] (a bezczynność w sprawie rozpatrzenia ww. odwołania jest przedmiotem postępowania prowadzonego przez Sąd pod sygn. akt II SAB/Wa 751/16). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie jednak do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764) – zwanej dalej u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, 846 i 996), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 (a tym samym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Jak wynika jednak z akt sprawy II SAB/Wa 751/16 skargę z 7 listopada 2016 r. organ otrzymał 8 listopada 2016 r., stąd też termin do wykonania obowiązku przewidzianego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. upłynął 23 listopada 2016 r. Skargę, odpowiedź na powyższą skargę oraz akta sprawy zostały nadane przez organ w urzędzie pocztowym w dniu 25 listopada 2016 r., a zatem dwa dni po upływie terminu oznaczonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Termin ustawowy na przekazanie przez organ skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy należy bowiem liczyć od dnia wpływu skargi do organu, a nie od dnia nadania skargi w urzędzie pocztowym. Przyjmując bowiem, iż wniesienie skargi oznacza zarówno złożenie jej w siedzibie organu jak i nadanie jej w urzędzie pocztowym, Sąd stawiałby w nierównej sytuacji organy, do których wniesiono skargę właśnie za pośrednictwem urzędu pocztowego, ponieważ skróciłby tym samym termin udzielenia odpowiedzi na skargę o czas pomiędzy nadaniem skargi a jej faktycznym wpływem do organu. Podkreślić należy, że celem instytucji wymierzenia organowi grzywny jest zdyscyplinowanie go do jak najszybszego przekazania akt sprawy do Sądu. Skoro akta sprawy zostały przekazane z nieznacznym uchybieniem ustawowego terminu oraz z uwagi na rozpatrywanie odwołania wnioskodawcy, Sąd stwierdza, że nie ma przesłanek do wymierzenia organowi grzywny. Jednocześnie wyjaśnić należy, że Sąd nie rozpoznał wniosku organu o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, ponieważ w tym przypadku termin wyznaczony przez Sąd jest terminem instrukcyjnym i jego przekroczenie nie powoduje bezskuteczności tej czynności. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. i art. 21 pkt 1 u.d.i.p., orzekł jak w sentencji postanowienia.