II SO/Wa 66/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-02-06
Skład orzekający: Ewa Grochowska – Jung
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może zostać ukarany grzywną za nieterminowe przekazanie skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego w sprawie udostępnienia informacji publicznej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad naruszył obowiązek przekazania skargi na bezczynność wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni określonym w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co stanowi podstawę do wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymierzenie grzywny jest fakultatywne i zależy od okoliczności sprawy, jednak w niniejszej sytuacji spóźnienie o 13 dni uznano za wystarczające do nałożenia kary.Stan faktyczny
Stowarzyszenie D. wniosło skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad dotyczącą niewykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Organ spóźnił się z przekazaniem skargi do sądu wraz z aktami i odpowiedzią o 13 dni, przekazując je dopiero 13 października 2011 r., mimo że termin wynosił 15 dni od wpływu skargi 15 września 2011 r. Stowarzyszenie złożyło wniosek o wymierzenie grzywny za to opóźnienie.Rozstrzygnięcie
Wymierzył Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad grzywnę oraz zasądził na rzecz Stowarzyszenia D. zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia D. o wymierzenie Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] lipca 2011 r. w sprawie bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych, 2. zasądzić na rzecz Stowarzyszenia D. od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 15 września 2011 r. (data wpływu do organu) Stowarzyszenia D. wniosło do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad skargę datowaną na [...] lipca 2011 r. na bezczynność tego organu w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Następnie pismem z dnia 11 października 2011 r. (data nadania), Stowarzyszenie zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad za nieprzekazanie powyższej skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wyjaśnił, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] sierpnia 2011 r. wpłynął do organu dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność w przedmiocie jego rozpoznania. Pomimo to, organ wszczął postępowanie dotyczące udzielenia informacji publicznej i zachowując trzydziestodniowy termin, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przekazał przedmiotową skargę do Sądu.
Z akt sądowych w sprawie II SAB/Wa 433/11 wynika, że przedmiotowa skarga została przekazana przez organ do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 13 października 2011 r. (data nadania na kopercie).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Natomiast art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu sądowoadministarcyjnym o udostępnienie informacji publicznej przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie.
W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinująco - restrykcyjnym mającym na celu doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi.
Podkreślić należy, iż zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 ustawy wyraźnie wskazuje, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).
W niniejszej sprawie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad spóźnił się z wypełnieniem ciążącego na nim obowiązku o 13 dni. Skarga, jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 433/11, wpłynęła do organu w dniu 15 września 2011 r. (data prezentaty organu na skardze). Zatem organ, stosownie do art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, winien przekazać ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia 30 września 2011 r. Tymczasem Dyrektor wykonał swój obowiązek w dniu 13 października 2011 r. (data nadania na kopercie), tj. 13 dni po upływie piętnastodniowego terminu.
Odnosząc się natomiast do twierdzenia organu, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu przed wniesieniem wniosku o udostępnienie informacji publicznej należy wskazać, iż kwestia ta będzie oceniana w postępowaniu w sprawie II SAB/Wa 433/11. Dla niniejszej sprawy nie ma natomiast znaczenia. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a także cytowany przepis art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyraźnie wskazują bowiem obowiązki organu w przypadku złożenia skargi do sądu administracyjnego, polegające na przekazaniu jej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Sądu w zakreślonym terminie. Natomiast samo doprecyzowanie skargi, a następnie ocena jej zasadności jest już zadaniem Sądu.
Stosownie do art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2010 r., M.P. Nr 11, poz. 120) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim wyniosło 3.224,98 zł.
Sąd orzekając o wysokości grzywny wziął pod uwagę szczególny przedmiot sprawy (dostęp do informacji publicznej) i związany z nim skrócony termin do wykonania ciążącego na organie obowiązku przekazania skargi oraz fakt, że organ przekazał skargę do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło