II SO/Wa 66/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] sierpnia 2021 r., odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych), 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na rzecz K. R. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. K.R., zastępowany przez radcę prawnego D. R., pismem z dnia [...] września 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 27 sierpnia 2021 r. na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Do wniosku załączona została skarga z dnia [...] sierpnia 2021 r. wraz z dowodem jej nadania do organu za pośrednictwem platformy ePUAP. Pismem Sądu z dnia [...] września 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. został wezwany do udzielenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny i nadesłanie akt sprawy, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Pismo zostało doręczone do organu drogą elektroniczną przez ePUAP w tym samym dniu. Jak wynika z akt sprawy, organ nie wykonał wezwania Sądu. Strona skarżąca pismem z dnia [...] października 2021 r. wystąpiła o wyznaczenie terminu posiedzenia niejawnego w związku ze zignorowaniem przez organ wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma bowiem charakter bezwzględny. Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., winien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, publ., jw.). Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w ustawowym terminie, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Również fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. jw.). Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. (M. P. z 2021 r., poz. 137), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 5.167,47 zł, zatem górna granica grzywny wynosi 51.674,70 zł. Jak wskazano wyżej, w przypadku spraw dotyczących informacji publicznej podmiot, do którego wpłynęła skarga skierowana do Sądu administracyjnego, obowiązany jest przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Tym samym organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni od jej otrzymania. Jak wynika ze złożonych dokumentów załączonych do wniosku o wymierzenie grzywny, skarga z dnia [...] sierpnia 2021 r. została doręczona organowi drogą elektroniczną przez ePUAP w dniu 27 sierpnia 2021 r. Jednak do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nie przekazał do Sądu skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Oznacza to, że w sprawie wystąpiła przesłanka formalna (nieprzekazanie skargi wraz z aktami administracyjnymi w terminie) i okoliczności uzasadniające wymierzenie organowi grzywny. Skoro skargę złożono za pośrednictwem platformy ePUAP do organu w dniu 27 sierpnia 2021 r. (dowód przesłania - k. 12 akt sądowych), to organ powinien przekazać skargę do Sądu najpóźniej w dniu 13 września 2021 r., stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Organ przekroczył więc termin prawem przewidziany i nie wyjaśnił przyczyn tego zaniechania, ignorując wezwanie Sądu w tym zakresie. Uzasadniało to wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywny za niedopełnienie obowiązków ustawowych i uniemożliwienie Wnioskodawcy dochodzenia swych praw przed Sądem w sprawie bezczynności organu administracji. Sąd, wymierzając grzywnę wziął pod uwagę komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r., charakter sprawy, a także fakt, że do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny organ nie przesłał skargi i nie udzielił odpowiedzi na skargę oraz nie wyjaśnił przyczyn opóźnienia. W ocenie Sądu, wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia uchybienia obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. i pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 i art. 206 p.p.s.a. Sąd zasądził łącznie koszty postępowania w wysokości 357 zł, na które składa się wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł, odpowiadające połowie stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Sąd obniżył wysokość wynagrodzenia radcy prawnego, ponieważ, zgodnie z art. 206 p.p.s.a., sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. "Uzasadniony przypadek", o którym mowa w art. 206 p.p.s.a., nie jest ograniczony tylko do sytuacji częściowego uwzględnienia skargi, dotyczy również kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i obejmuje swoim zakresem także miarkowanie wysokości wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika procesowego. Określając wysokość wynagrodzenia pełnomocnika sąd uwzględnia zarówno stopień zawiłości sprawy, jak i nakład pracy pełnomocnika, przyczyniający się do wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym, jak i wyjaśnienia istotnych zagadnień prawnych. Sąd ustalił z urzędu, że przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi zawisły skargi wniesione przez tę samą pełnomocnik, działającą w imieniu skarżącego, w tożsamych co do okoliczności faktycznych i prawnych sprawach, dotyczących różnych organów w wyniku złożonych pytań o udostępnienie informacji publicznej przesyłanych drogą elektroniczną. Nadto charakter i stopień zawiłości sprawy oraz związany z tym bezpośrednio nakład pracy profesjonalnego pełnomocnika skarżącego pozwalają na uznanie, że zachodzi "uzasadniony przypadek" z art. 206 p.p.s.a.