II SO/Wa 67/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-07

Skład orzekający: Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku nieznacznego uchybienia przez organ terminowi do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sąd powinien wymierzyć organowi grzywnę na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Sąd nie wymierza grzywny organowi, który nieznacznie uchybił terminowi do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, jeśli wypełnienie tego obowiązku nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o grzywnę. W ocenie sądu ośmiodniowe uchybienie nie jest na tyle znaczące, aby uzasadniać wymierzenie grzywny, która stanowiłaby nadmierną represję.
Stan faktyczny
H. K. złożyła wniosek o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w sprawie dotyczącej bezczynności organu. Skarga została nadana przez organ osiem dni po upływie ustawowego terminu. Komendant Główny Policji poinformował, że przekazał skargę wraz z aktami sprawy do sądu. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 742/16 postanawia oddalić wniosek. W dniu 24 listopada 2016 r. H. K. złożyła wniosek o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 742/16 (dotyczącej bezczynności Komendanta w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 29 lutego 2016 r. o uchylenie ostatecznej decyzji w sprawie o opróżnienie przez wnioskodawczynię lokalu). Wnioskodawczyni wskazała, że do dnia wniesienia wniosku jej skarga z 3 października 2016 r. (wraz z aktami sprawy) nie została przekazana przez Komendanta do Sądu w ustawowym terminie trzydziestu dni zgodnie z treścią art. 54 § 2 P.p.s.a. W odpowiedzi na wniosek Komendant poinformował, że pismem z dnia 14 listopada 2016 r. udzielił odpowiedzi na skargę wnioskodawczyni oraz przekazał ją wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z akt sprawy II SAB/Wa 742/16 wynika z kolei, że skarga wnioskodawczyni wpłynęła do organu 10 października 2016 r. i została przesłana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy 17 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Wyjaśnić zatem należy, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., pełni nie tylko funkcję dyscyplinującą, ale także represyjną, a ponadto prewencyjną, ponieważ ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Nadto, wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne, lecz – z uwagi na użycie przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. słowa "może" – sąd każdorazowo winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi. Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 742/16 skargę z 3 października 2016 r. organ otrzymał 10 października 2016 r., stąd też termin do wykonania obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. upłynął 9 listopada 2016 r. Tymczasem skarga, odpowiedź na powyższą skargę oraz akta sprawy zostały nadane przez organ w urzędzie pocztowym w dniu 17 listopada 2016 r., a zatem osiem dni po upływie terminu oznaczonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Termin ustawowy na przekazanie przez organ skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy należy bowiem liczyć od dnia wpływu skargi do organu, a nie od dnia nadania skargi w urzędzie pocztowym. Przyjmując bowiem, iż wniesienie skargi oznacza zarówno złożenie jej w siedzibie organu jak i nadanie jej w urzędzie pocztowym, Sąd stawiałby w nierównej sytuacji organy, do których wniesiono skargę właśnie za pośrednictwem urzędu pocztowego, ponieważ skróciłby tym samym termin udzielenia odpowiedzi na skargę o czas pomiędzy nadaniem skargi a jej faktycznym wpływem do organu. Podkreślić należy, że celem instytucji wymierzenia organowi grzywny jest zdyscyplinowanie go do jak najszybszego przekazania akt sprawy do Sądu. Skoro akta sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę zostały przekazane, chociaż z nieznacznym uchybieniem ustawowego terminu, Sąd stwierdza, że nie ma podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Zdaniem Sądu ośmiodniowego uchybienia terminu w przekazaniu akt sprawy do Sądu nie można oceniać jako zmierzającego do przewlekania rozpoznania sprawy, zatem wymierzenie organowi grzywny stanowiłoby nadmierną represję w stosunku do okresu opóźnienia. Nadto wypełnienie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. nie było odpowiedzią na rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek, lecz stanowiło skutek wniesienia skargi (odpis wniosku o wymierzenie grzywny został przekazany Komendantowi Głównemu Policji 13 grudnia 2016 r. i wpłynął do organu 16 grudnia 2016 r. – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, natomiast skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy organ przekazał do Sądu 17 listopada 2016 r.). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło