II SO/Wa 69/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie skargi G. W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu postanawia: przyznać G. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. G. W. pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu. Powyższy wniosek uzupełniła składając formularz PPF. Podała, że jest osobą samotną, niepełnosprawną, a utrzymuje się jedynie z zasiłku stałego z Ośrodka Pomocy Społecznej w kwocie 634 zł. Oświadczyła, że do stałych kosztów utrzymania należą opłaty za leczenie. Podniosła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżąca znajduje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a jedyny jej dochód stanowi zasiłek stały z Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 634 zł. W tej sytuacji należy stwierdzić, biorąc pod uwagę obecne koszty utrzymania oraz leczenia, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, tym bardziej, że sam wpis sądowy od skargi wynosi 300 zł. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.