II SO/Wa 72/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. Z. o wymierzenie PGE Dystrybucja S.A. Oddział [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z 17 lipca 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć PGE Dystrybucja S.A. Oddział [...] grzywnę w wysokości 500 zł (słownie: pięćset) złotych, 2. zasądzić na rzecz I. Z. od PGE Dystrybucja S.A. Oddział [...] kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z 19 grudnia 2014 r. I. Z. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie PGE Dystrybucja S.A. Oddział [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z 17 lipca 2014 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na powyższy wniosek, organ w piśmie z dnia 19 stycznia 2015 r. poinformował Sąd, że z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej wystąpiła wnioskodawczyni wraz z mężem, następnie każde z nich osobno wniosło skargi na bezczynność organu. Dlatego też organ odpowiedział na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w piśmie z dnia 4 kwietnia 2014 r. kierowanym do wnioskodawczyni i jej męża. Odnosząc się natomiast do skargi wskazał, że jej nieprzekazanie nastąpił w związku z zaginięciem przedmiotowej skargi, a jej kopia zachowała się jedynie w formie skanu. W ocenie organu może być to związane z faktem, że sprawa – z uwagi na tożsamość wniosku z wnioskiem męża wnioskodawczyni, została potraktowana jako jedna sprawa i błędnie przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz ze skargą innej osoby. Organ nie przekazał do Sądu skargi z dnia 17 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Natomiast art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu sądowoadministarcyjnym o udostępnienie informacji publicznej przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi zatem przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie. W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinująco - restrykcyjnym mającym na celu doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi. Podkreślić należy jednak, że zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 ustawy wyraźnie wskazuje, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W niniejszej sprawie organ do dnia dzisiejszego nie przekazał skargi z dnia 17 lipca 2014 r. do Sądu, wskazując jedynie, że oryginał skargi zaginął, zatem dysponuje tylko jej kopią. Wskazał też, że być może oryginał skargi znajduje się w aktach innej sprawy przekazanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Powyższe wyjaśnienia w ocenie Sądu są niewystarczające. Organ mając bowiem na uwadze fakt, że oryginał skargi został zagubiony, winien podjąć wszelkie czynności w celu jego odnalezienia, w tym winien ustalić, czy znajduje się on w aktach sprawy przekazanej do innego Sądu, a w przypadku nieodnalezienia oryginału skargi winien niezwłocznie przekazać do Sądu posiadaną kserokopię dokumentu z odpowiednim wyjaśnieniem. W przeciwnym bowiem razie organ nie wykonał swojego obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy. Od obowiązku tego nie zwalnia go też załatwienie wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej. Sąd orzekając o wysokości grzywny wziął pod uwagę szczególny przedmiot sprawy (dostęp do informacji publicznej), oraz związany z nim skrócony termin do wykonania ciążącego na organie obowiązku przekazania skargi. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 cytowanej ustawy w zw. 64 § 3 cytowanej ustawy.