II SO/Wa 8/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] o wymierzenie grzywny P. S.A. z siedzibą w [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć P. S.A. z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 3.000,00 (trzy tysiące) zł. 2. zasądzić od P. S.A. na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 29 stycznia 2019 r. Stowarzyszenie [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej jako P.p.s.a., P. S.A. z siedzibą w [...] grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność z dnia 14 grudnia 2018 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wnioskodawca podniósł, że pismem z dnia 14 grudnia 2018 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej. Do tej pory organ nie przekazał Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Spółka P. S.A. w odpowiedzi wniosła o oddalenie wniosku wskazując, że nie jest organem w rozumieniu przepisów P.p.s.a i podejmowane przez nią czynności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, ponadto spółka nie należy do katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej, który określony jest w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 z późn zm.) - dalej jako "u.o.i.d.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 21 pkt 1 u.o.i.d.p. w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie piętnastu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 P.p.s.a.). W świetle powyższych przepisów, wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione z uwagi na sam fakt nieprzekazania sądowi skargi w ustawowym terminie, bez względu na przyczynę takiego stanu rzeczy. Należy przy tym podkreślić, że przytoczone regulacje oznaczają, że obowiązek przekazania sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy dany podmiot uznaje, że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, czy też uzna, że nie jest organem administracji, albo nie jest dysponentem żądanych informacji. Już tylko samo żądanie strony nadania skardze określonego biegu obliguje podmiot, do którego skarga ta została skierowana, do uczynienia zadość temu żądaniu. Sąd bowiem dopiero w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga będąca pismem kierowanym do sądu, mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 lutego 2019 r. sygn. akt. II SO/Op 20/18). W przedmiotowej sprawie, jak wynika z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, skarga Stowarzyszenia [...] została doręczona spółce P. S.A. w dniu 24 grudnia 2018 r. Organ obowiązany był do nadesłania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do dnia 8 stycznia 2019 r. Organ nie przekazał do Sądu skargi ani odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Niewątpliwym jest zatem, że spółka P. S.A. otrzymała skargę Stowarzyszenia [...] z dnia z dnia 14 grudnia 2018 r. na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] października 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, której następnie nie przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Stanowisko spółki, iż nie była zobowiązana do przekazania skargi do Sądu nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Wyłączną materialnoprawną przesłanką do wymierzenia organowi grzywny, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., jest niewypełnienie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę znaczny okres zwłoki w przekazaniu akt postępowania. Sąd uznał, że zaniechanie nie zmierzało do wyłączenia realizacji prawa skarżącego do sądu, ale wynikało z nieprawidłowej interpretacji przepisów prawa. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2018 r. (M.P. z 2019 r., poz. 154) wyniosło 4.585,03 zł (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Z przyczyn wskazanych wyżej, w ocenie Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 3.000,00 złotych pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 P.p.s.a.