II SO/Wa 82/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej postanawia 1. odmówić zwolnienia od kosztów sądowych, 2. odmówić ustanowienia radcy prawnego, adwokata. R. J. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej. W sprawie tej na skarżącym ciąży obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania. Na podstawie informacji zawartych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżący w gospodarstwie domowym pozostaje z żoną. Jako dochód wykazano zasiłek z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 300 zł oraz 280 zł na opłatę rachunków, zakup leków. Dochodów żony wnioskodawca nie podał. Oświadczył, że rozdzielność majątkowa między małżonkami została ustanowiona przez sąd. Jako majątek wymieniono dom o powierzchni 90 m2 stanowiący odrębną własność żony. Skarżący jest współwłaścicielem samochodu Peugeot 206, rok produkcji 2000. Z uwagi na to, że informacje podane w urzędowym formularzu nie pozwalały na pełną ocenę sytuacji materialnej wnioskodawcy, skarżący wezwany został pismem z dnia 3 listopada 2010 r. do nadesłania w terminie 14 dni: dokumentu urzędowego, który wskazywałby na przyczynę nieosiągania dochodu, np. przyznany status bezrobotnego, czy orzeczoną niezdolność do pracy oraz zaświadczenia o sytuacji rodzinnej wydanego przez właściwą do spraw zdrowia i opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy. Wnioskodawca został pouczony o treści art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczone stronie w dniu 5 stycznia 2011 r. pozostało bez odpowiedzi. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji przedstawionych przez stronę. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości. Skarżący nie wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca nie złożył na żądanie dokumentu potwierdzającego, że znajduje się w sytuacji, która nie pozwala na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie przedłożył w szczególności dokumentu świadczącego, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, czy też, że jest osobą niezdolną do pracy ze względu na stan zdrowia. Skarżący nie nadesłał również zaświadczenia o sytuacji rodzinnej. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 19 stycznia 2011 r., wnioskodawca nie wyjaśnił również powodów nieprzedłożenia żądanych dokumentów. Wobec tego, że strona nie przedstawiła na wezwanie żądanych dokumentów, nie można dokonać pełnej oceny możliwości płatniczych, a tym samym stwierdzić, czy skarżący istotnie znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wnioskodawca powinien być zainteresowany wykazaniem, że rzeczywiście znajduje się w sytuacji, która uzasadnia przyznanie prawa pomocy. W sprawie niniejszej skarżący nie wykazał, że spełnia przesłankę, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 1 i 2 postanowienia.