II SO/Wa 82/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. za nieprzekazanie sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej zasługuje na uwzględnienie, pomimo wewnętrznych problemów organizacyjnych spółki?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, ponieważ przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu. Wewnętrzne problemy organizacyjne, takie jak błędne skierowanie skargi do niewłaściwej komórki, nie mogą wpływać na realizację tego obowiązku ani usprawiedliwiać jego niedopełnienia w terminie. Sąd może orzec grzywnę, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczyny niedopełnienia obowiązku i czas opóźnienia.
Stan faktyczny
B. C. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Skarga została nadana do spółki, jednak mimo upływu terminu nie została przesłana do sądu. Spółka początkowo twierdziła, że nie otrzymała skargi, następnie przyznała, że skarga wpłynęła, ale z powodu błędnego skierowania do niewłaściwej komórki organizacyjnej, nie została w terminie przekazana do sądu. Sąd uznał wniosek za uzasadniony.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. grzywnę w wysokości 500 zł i zasądził na rzecz B. C. kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. C. o wymierzenie grzywny Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. za nieprzekazanie sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi B.C. na bezczynność Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] lutego 2013 r. postanawia 1. wymierzyć Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych), 2. zasądzić na rzecz B. C. od Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 października 2013 r. (data stempla pocztowego) B. C. działająca przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 15 lipca 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że w dniu 16 lipca 2013 r. skarga została nadana listem poleconym na adres przedsiębiorstwa PGNIG SPV 4 z siedzibą w W. (do wniosku załączono dowód nadania listów poleconych). Mimo upływu terminu określonego w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) i do dnia dzisiejszego skardze nie nadano dalszego biegu i nie przesłano jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie podał, że na mocy aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 2013 r., rep. [...] nr [...] doszło do zmiany firmy spółki na Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W., w miejsce dotychczasowej firmy: PGNIG SPV 4 sp. z o.o. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o jego odrzucenie. Argumentując, że nie otrzymał od pełnomocnika skarżącej pisma oznaczonego jako skarga. Dalej wyjaśnił, że z załączonego do wniosku dowodu potwierdzenia nadania listów poleconych jednoznacznie nie wynika, że skarga została nadana na adres organu. W związku z powyższym nie sposób stwierdzić, że nie wypełnił obowiązku przekazania skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 54 § 2 Ppsa, a zatem wniosek o wymierzenie grzywny jest bezprzedmiotowy. Pismem procesowym z dnia 13 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał do Sądu dowód nadania listów poleconych. Następnie przy piśmie z dnia 9 grudnia 2013 r. załączył elektroniczne potwierdzenie doręczenia przesyłki poleconej. W piśmie procesowym z dnia 11 grudnia 2013 r. pełnomocnik organu sprostował odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny wskazując, że skarga z dnia 15 lipca 2013 r. wpłynęła do organu. W uzasadnieniu podał, że nie było możliwe ustosunkowanie się do treści skargi w ustawowym terminie, albowiem skarga została mylnie skierowana do innej niż właściwa komórka organizacyjna spółki. W wyniku przeprowadzonej kontroli skarga została skierowana do właściwej komórki, i zostanie nadesłana do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 powołanej ustawy pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek B. C. o wymierzenie grzywny Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 15 lipca 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Sprawa ze skargi B. C. z dnia 15 lipca 2013 r. na bezczynność Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą akt II SAB/Wa 752/13. Z akt tej sprawy wynika, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 19 grudnia 2013 r. Z ustaleń Sądu dokonanych w niniejszej sprawie wynika natomiast, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 19 lipca 2013 r. jest to okoliczność w sprawie bezsporna. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upłyną w tej sytuacji w dniu 3 sierpnia 2013 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem 138 dni. Wyjaśnić należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Wewnętrzne problemy organizacyjne organu, tj. mylne skierowanie skargi do innej niż właściwa komórka organizacyjna spółki nie mogą w żaden sposób wpływać na realizację tego obowiązku. Obowiązku tego nie modyfikuje również przekonanie organu zobowiązanego do przekazania skargi, iż skarga ta jest bezzasadna. To, czy skarga jest zasadna, czy też nie, jest bowiem przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana. Ocena taka może być przeprowadzona dopiero po przekazaniu przez organ skargi do Sądu, chyba, że zajdzie sytuacja, o której mowa w art. 55 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał wniosek B. C. za uzasadniony i wymierzył Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. grzywnę w wysokości 500 zł. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 209 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło