II SO/Wa 84/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. P. o wymierzenie Spółdzielni Mieszkaniowej [...] grzywny wobec nieprzekazania w terminie skargi z dnia 2 sierpnia 2010 r. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2003 r. sygn. akt II SAB/Wa 199/03 wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi postanawia odrzucić wniosek. W dniu 27 września 2010 r. L. P. sformułował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. grzywny wobec nieprzekazania w terminie skargi z dnia 2 sierpnia 2010 r. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2003 r. sygn. akt II SAB/Wa 199/03 wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2010 r. o sygn. akt II SO/Wa 84/10 skarżący został wezwany – pod rygorem odrzucenia wniosku – do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od wniesionego wniosku w wysokości 100 zł. Skarżący po doręczeniu mu odpisu ww. zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 5 listopada 2010 r., wniósł niekompletnym wnioskiem z dnia 24 listopada 2010 r. o zwolnienie go od kosztów sądowych. W związku z powyższym, pismem z dnia 29 listopada 2010 r. zwrócono skarżącemu nadesłany formularz i przesłano kompletny urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), w celu jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia złożonego wniosku bez rozpoznania. Przedmiotowy formularz wraz z wezwaniem w przedmiocie jego wypełnienia został doręczony skarżącemu w dniu 2 grudnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). W związku z tym termin jego zwrotu do Sądu upłynął z dniem 9 grudnia 2010 r. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2010 r. Sąd pozostawił wniesiony przez skarżącego wniosek bez rozpoznania. Uzasadnił to brakiem wpływu do Sądu formularza PPF w zakreślonym terminie. W związku z pozostawieniem wniosku prawa pomocy bez rozpoznania, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2011 r. o sygn. akt II SO/Wa 84/10 skarżący został ponownie wezwany – pod rygorem odrzucenia wniosku – do uiszczenia, w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego wniosku w wysokości 100 zł. Należny wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi natomiast, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do treści art. 64 § 3 cyt. ustawy, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż skarżący nie wykonał wezwania Sądu w zakreślonym do tego terminie, co skutkuje odrzuceniem wniosku. Pomimo prawidłowo doręczonego L. P. w dniu 24 lutego 2011 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) odpisu zarządzenia z dnia 3 lutego 2011 r. (wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania wezwania w zakreślonym terminie), skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego. Skarga zatem, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.