II SO/Wa 95/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. W. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Gminu B. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Gminy B. grzywnę w wysokości 4.000 zł (cztery tysiące złotych) , 2. zasądzić na rzecz B. W. od Burmistrza Gminy B. kwotę 100 zł (sto zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] lipca 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo (datowane na [...] lipca 2006r.), w którym B. W., zwróciła się do Sądu, uzasadniając to brakiem odpowiedzi na swoja skargę (której kopię wraz z kopią dowodu jej nadania w urzędzie pocztowym w dniu [...] stycznia 2006r. i dowodem jej doręczenia organowi - Burmistrzowi Gminy B. - w dniu [...] stycznia 2006r. załączyła do ww. pisma ), o udzielenie informacji na jakim etapie znajduje się postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte jej skargą. Pismem z dnia [...] lipca 2006r. sygn. akt II KO/Wa 236/06 Sąd poinformował wnoszącą pismo, że skarga z dnia [...] stycznia 2006r. nie wpłynęła dotychczas do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz pouczył ją o treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i przysługującym skarżącemu, na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy, prawie do złożenia wniosku o wymierzeniu organowi grzywny. W dniu [...] lipca 2006r. (koperta z datą stempla pocztowego na dzień [...] lipca 2006r. - w aktach sprawy) B. W. złożyła wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Gminy B. grzywny, w oparciu o art. 55 § 1 i art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w maksymalnej wysokości. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca powołała się na istniejący, w jej ocenie, fakt jawnego lekceważenia prawa, obowiązków własnych i obywatela Rzeczypospolitej Polskiej przez Burmistrza Gminy B. formułując te zarzuty z imiennym wskazaniem osoby sprawującej ten urząd. W dniu 18 sierpnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał Burmistrza Gminy B. do ustosunkowania się do wniosku B. W. i udzielenia, w terminie 14 dni, stosownej odpowiedzi (wezwanie doręczono w dniu 22 sierpnia 2006r.). W dniu 4 września 2006r. do Sądu wpłynęło pismo Sekretarza Gminy B. U. S. z dnia 1 września 2006r.(znak [...]), która powołując się na działanie z upoważnienia Burmistrza Gminy, podała, iż skarga wniesiona przez B. W., za pośrednictwem Burmistrza Gminy B., została przekazana do Sądu listem zwykłym, przy piśmie z dnia 23 lutego 2006r. znak [...] wraz z dokumentacją korespondencji prowadzonej ze skarżącą. Dalej oświadczyła, że do czasu doręczenia przez Sąd odpisu złożonego wniosku o wymierzenie grzywny urząd nie posiadał informacji, że wysłana korespondencja nie została doręczona adresatowi i z tych też względów do złożonego pisma dołączyła kserokopię skargi (wg udzielonej informacji oryginał przesłano w dniu 23 lutego 2006r.) wraz z, jak stwierdziła, dokumentacją korespondencji prowadzonej z B. W. Pismem z dnia 19 października 2006r. Sąd wezwał Burmistrza Gminy B. do nadesłania odpisu powołanego powyżej pisma z dnia 1 września 2006r., a następnie pismem z dnia 26 października 2006r. Sąd zwrócił nadesłane przy piśmie kserokopie dokumentów informując o treści art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i treści art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poy. 1198 ze zm.) oraz, w świetle powyższych regulacji, dodatkowo poinformował Burmistrza, że nadesłanie przy piśmie z dnia 1 września 2006r. kserokopii skargi z dnia [...] stycznia 2006r., pisma z dnia 23 lutego 2006r. oraz kserokopii dokumentacji zgromadzonej w sprawie, nie stanowi wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na pierwsze z pism Sądu (wezwanie z dnia 19 października 2006r.) Sekretarz Gminy przesłała przy piśmie z dnia 30 października 2006r. (znak [...]) kserokopię pisma Burmistrza z dnia 1 września 2006r. wraz z załącznikami obejmującymi kopię skargi B. W. z widoczną na jej pierwszej stronie prezentatą Kancelarii Ogólnej stwierdzającej wpływ w dniu 30 stycznia 2006r., oraz kserokopie korespondencji prowadzonej ze skarżącą. Pismo z dnia 30 października 2006r. było ostatnim pismem, które organ złożył w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Przy czym mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) ustawodawca art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do 15 dni. W myśl zaś art. 55 § 1 tejże ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 ww. ustawy, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Choć znajdujące się w aktach sprawy, a przesłane przy piśmie Sekretarza Gminy B. z dnia 30 października 2006r., kserokopie dokumentów postępowania wszczętego wnioskiem B. W. nie mogą zostać uznane za akta sprawy i odpowiedź na skargę w rozumieniu art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to pozwalają one na ustalenie dwóch podstawowych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności. Po pierwsze - zestawiając treść kserokopii dowodu doręczenia organowi skargi złożonego przez skarżącą z treścią, nadesłanej przez organ, kserokopii skargi i figurującym na jej pierwszej stronie poświadczeniem daty wpływu do organu, można ustalić, iż skarga wpłynęła do Burmistrza Gminy B. w dniu 30 stycznia 2006r. - po drugie zaś - zarówno treść skargi, jak też treść pozostałych kopii dokumentów są wystarczające do oceny prowadzonego przez organ postępowania jako postępowania w sprawie dostępu do informacji publicznej (poza tym na przepisy tej ustawy powołuje się organ w kierowanych do skarżącej, kolejnych pismach). Z kolei tego rodzaju ustalenia prowadzą do wniosku, iż organ nie tylko nie dochował należytej staranności podejmując decyzję o przekazaniu oryginału skargi wraz z dokumentacją (nie sposób ustalić, czy w oryginale, czy też w formie kserokopii) zwykła przesyłką pocztową, co prawdopodobnie, biorąc pod uwagę okres czasu jaki upłynął od 23 lutego 2006r., spowodowało utratę tychże dokumentów, ale nie wypełnił także dyspozycji art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przekraczając piętnastodniowy termin (liczony od dnia 30 stycznia 2006r.) o 9 dni i odstępując od sporządzenia stosownej odpowiedzi na skargę (za tego rodzaju pismo procesowe nie można uznać złożonego w kserokopii pisma z dnia 23 lutego 2006r.). Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ustawy sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. A zatem, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, niezależnie od stopnia zawinienia organu. Ustalone w rozpoznawanej sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek B. W. za uzasadniony. Wymierzając zaś grzywnę w wysokości 4.000 zł, tj. w wysokości nieprzekraczającej dwukrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 27 listopada 2006r. w sprawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w województwach w trzecim kwartale 2006r. - Monitor Polski Nr 87, poz. 910), Sąd wziął pod uwagę, iż organ wyjaśnił powody niedopełnienia nałożonych na niego obowiązków w zakresie nieprzekazania oryginału skargi oraz ostatecznie złożył kopię skargi, co, łącznie z pismami procesowymi złożonymi przez skarżącą, pozwoliło na jednoznaczne ustalenie jej treści, w szczególności zakresu i przedmiotu zawartego w niej żądania. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.