II SO/Wa 96/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą [...] o wymierzenie grzywny Polskiemu Stronnictwu Ludowemu za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie II SAB/Wa 757/13 postanawia: 1) wymierzyć Polskiemu Stronnictwu Ludowemu grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 2) zasądzić od Polskiego Stronnictwa Ludowego na rzecz wnioskodawcy - Stowarzyszenia [...] z siedzibą [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 22 lipca 2013 r. (data wpływu do organu, k. 2 akt sądowych sprawy o sygn. II SAB/Wa 757/13) Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wniosło, za pośrednictwem partii politycznej Polskie Stronnictwo Ludowe, skargę na bezczynność tej partii w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie "faktur [...] r." Powyższa skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 grudnia 2013 r. (k. 6 akt sądowych sprawy II SAB/Wa 757/13). Pismem z dnia 20 listopada 2013 r. skarżące Stowarzyszenie zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Polskiemu Stronnictwu Ludowemu za nieprzekazanie do Sądu jego skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Pismem Sądu z dnia 2 grudnia 2013 r. partia polityczna została wezwana do złożenia odpowiedzi na powyższy wniosek. Wezwanie to zostało doręczone jej w dniu 10 grudnia 2013 r. (k-21 akt niniejszej sprawy). Do dnia wydania orzeczenia organ ten nie udzielił odpowiedzi na przedmiotowy wniosek. Jednocześnie, jak wynika z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 757/13, w odpowiedzi na wniosek strony skarżącej o wymierzenie grzywny, złożony w sprawie o sygn. akt II SO/Wa 91/13, partia wniosła o jego oddalenie. Wskazała, że nierozpoznanie sprawy nastąpiło w wyniku splotu nieprzewidzianych okoliczności i nieświadomego błędu ludzkiego. Wyjaśniła, że w pomieszczeniu, do którego została przekazana skarga do załatwienia, nastąpiła niespodziewana awaria ciągów wentylacyjnych, w związku z czym pomieszczenie to zostało wyłączone z użytku na blisko cztery tygodnie. W tym czasie nie było dostępu do znajdującej się tam dokumentacji, w tym skargi. Następnie w wyniku wielokrotnego przenoszenia dokumentów, sprawa została nieświadomie pominięta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080 ze zm.), oraz partie polityczne. Wobec oczywistej treści art. 4 ust. 2 powołanej ustawy nie budzi wątpliwości fakt, że partia polityczna – Polskie Stronnictwo Ludowe jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania posiadanej informacji publicznej, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Należy stwierdzić, że przewidziany w art. 54 § 2 cytowanej ustawy obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 757/13 wynika, że skarga Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. na bezczynność Polskiego Stronnictwa Ludowego w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2013 r. w zakresie faktur opłaconych za [...] r. wpłynęła do partii politycznej Polskie Stronnictwo Ludowe w dniu 22 lipca 2013 r., natomiast organ ten skargę, przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Zestawiając datę 23 grudnia 2013 r. z datą wpływu skargi do organu w dniu 22 lipca 2013 r., stwierdzić należy, że partia nie wykonała w terminie piętnastu dni ustawowego obowiązku. Biorąc pod uwagę, że ostatni dzień terminu na przesłanie do Sądu wymaganych dokumentów przypadał na dzień 6 sierpnia 2013 r., organ uchybił terminowi o ponad 4 miesiące. W ocenie Sądu, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 cytowanej ustawy, ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie przekazanie wymaganych dokumentów nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu o ponad 4 miesiące po upływie piętnastodniowego terminu. W ocenie Sądu, wskazywane przez organ w odpowiedzi na wniosek przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi w terminie, pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Jednocześnie, podkreślenia wymaga, iż skarga jest rozpatrywana w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania, w zakresie terminu przekazania sądowi skargi w tym przedmiocie, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie znaczną zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy, w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak również szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej. Jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r. – M. P. poz. 89) wyniosła 3.521,67 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. art. 200, art. 205 § 1 w związku z art. 210 § 2 i art. 64 § 3 powołanej ustawy.