II SPP/Wa 268/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. P. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., sygn. akt [...] o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu [...] kwietnia 2019 r. (data prezentaty Sądu), A. P. – skarżąca w niniejszej sprawie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 109/18 o odmowie przyznania A. P. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 230/19, Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 12 marca 2019 r. dotyczącym prawa pomocy. Skarżąca w dniu [...] lipca 2019 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na wydanie pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia bądź, gdy zachodzą oczywiste przesłanki odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem o odmowie przyznania A. P. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, została odrzucona postanowieniem z dnia 24 czerwca 2019 r., gdyż nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w odniesieniu do postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy. Brak jest zatem podstaw do prowadzenia postępowania o wznowienie w tej sprawie, a tym samym do przyznania skarżącej prawa pomocy w tym postępowaniu. Z tego względu Sąd, na mocy art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.