III SA 108/03
WyrokWSA w Warszawie2004-04-27
Skład orzekający: Antoni Hanusz, Bogdan Lubiński, Jerzy Rypina
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy syndyk masy upadłości jest zobowiązany do zapłaty podatku od nieruchomości za okres, w którym nieruchomość była bezumownie użytkowana przez osobę trzecią po wygaśnięciu umowy dzierżawy?Ratio decidendi
Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na właścicielu lub samoistnym posiadaczu nieruchomości. Jeśli umowa dzierżawy wygasła, a nieruchomość jest bezumownie użytkowana przez osobę trzecią, obowiązek podatkowy spoczywa na tym samoistnym posiadaczu, a nie na syndyku masy upadłości.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta o określeniu zaległości w podatku od nieruchomości za część miesiąca lipca 2002 r. dla syndyka masy upadłości. Syndyk sprzedał nieruchomość w lipcu 2002 r., a decyzje dotyczyły okresu po sprzedaży. SKO przyznało, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ po wygaśnięciu umowy dzierżawy w grudniu 2001 r. nieruchomość była bezumownie użytkowana przez osobę trzecią, na której ciążył obowiązek podatkowy.Rozstrzygnięcie
1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta G., 2) stwierdza, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędziowie NSA Bogdan Lubiński (spr.), Jerzy Rypina, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi syndyka masy upadłości P. z/s w G. /w upadłości/ na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta G. z dnia [...]. 10. 2002 r. nr [...], 2) stwierdza, że zaskarżone decyzję nie podlegają wykonaniu w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. na rzecz strony skarżącej [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] Burmistrz Miasta G. określił Syndykowi Masy Upadłościowej P. w G. zaległość w podatku od nieruchomości za lipiec 2002 r. w kwocie [...] zł oraz odsetki w kwocie [...] zł należne na dzień wydania decyzji.
W jej uzasadnieniu SKO stwierdziło, że zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 84) obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek. Przepisy powyższej ustawy nie przewidują możliwości ustalania podatku od nieruchomości za poszczególne dni miesiąca, na co wskazuje treść art. 6 ust. 5 ustawy. W myśl tego przepisu jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których istniał obowiązek.
W związku z powyższym organ I instancji był uprawniony do określenia zaległości w podatku od nieruchomości za część miesiąca lipca i wskazać jako stronę zobowiązaną do jej uiszczenia Syndyka Masy Upadłości P. w G.
W złożonej skardze na wymienioną decyzję skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji.
Podniesiono, iż w dniu [...] lipca 2002 r. skarżący sprzedał nieruchomość. Natomiast Burmistrz Miasta G. wydał decyzję z dnia [...]. 10. 2002 r. nr [...] dotyczącą podatku za miesiąc lipiec (od [...] do [...] lipca – okres po sprzedaży nieruchomości) w stawce od nie prowadzenia działalności oraz decyzją z dnia [...]. 12. 2002 r. nr [...] dotyczącą podatku za miesiące styczeń – czerwiec w stawce za prowadzenie działalności, które wzajemnie się wykluczają.
W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniosło o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyznało, że decyzja określająca zaległość w podatku od nieruchomości za miesiąc lipiec 2002 r. w kwocie [...] zł (Nr [...]) została wydana z naruszeniem prawa. W okresie od [...] stycznia 2002 r. do dnia zakupu nieruchomości położonej przy ul. [...] w G. przez W. K., obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości nie ciążył na Syndyku Masy Upadłości P. w G.
W okresie tym W. K. bezumownie użytkował przedmiotową nieruchomość, bowiem umowa najmu z dnia [...] grudnia 1996 r. wygasła z dniem [...] grudnia 2001 roku, a zatem stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (w brzmieniu wówczas obowiązującym) na nim ciążył obowiązek podatkowy. W związku z powyższym Kolegium Odwoławcze wniosło o uchylenie decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 roku oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 2 pkt 1 cyt. już ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które są właścicielami lub samoistnymi posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych nie złączonych trwale z gruntem.
Zgodzić się zatem należy ze stanowiskiem SKO, iż skoro z dniem [...] grudnia 2001 r. wygasła umowa dzierżawy, to obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości za okres po [...] grudnia 2001 r. spoczywał nie na stronie skarżącej lecz na samoistnym posiadaczu nieruchomości.
W związku z powyższym zaskarżona do Sądu decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszoinstancyjnego została wydana z naruszeniem prawa.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło