III SA 1223/03
WyrokWSA w Warszawie2004-01-22
Skład orzekający: Małgorzata Niezgódka-Medek, Włodzimierz Kubiak, Małgorzata Długosz-Szyjko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo ustalił wymiar podatku od nieruchomości, nie badając klasyfikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków, mimo że skarżący przedstawił dowody wskazujące na ich rolniczy charakter?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, ponieważ organy podatkowe nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w szczególności nie ustaliły klasyfikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie ze zmienionym przepisem, grunty sklasyfikowane jako użytki rolne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, chyba że są zajęte na działalność gospodarczą. Pozostałe zarzuty skargi, dotyczące naruszenia praw nabytych i zasad współżycia społecznego w związku ze zmianą stawek podatkowych, nie zostały uwzględnione.Stan faktyczny
Skarżący J.K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta W. o ustaleniu wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2003. Skarżący zarzucił, że decyzja narusza prawa nabyte do obniżonej stawki podatku ze względu na sąsiedztwo lotniska, wzrost stawek jest nieuzasadniony, a działki położone przy ul. P. są sklasyfikowane jako grunt rolny i nie podlegają opodatkowaniu. Do skargi załączono wypis z rejestru gruntów z 1999 r. wskazujący na rolniczy charakter gruntów.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zasądzono od kolegium na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek Sędziowie NSA Włodzimierz Kubiak WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.) Protokolant Michał Gwardyś po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2004r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia ... . 04. 2003r. nr ... w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2003 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz Skarżącego kwotę 12,80 zł ( dwanaście złotych osiemdziesiąt groszy ) tytułem zwrotu kosztów sądowych 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. ic
W dniu ... lutego 2003r. Prezydent W. wydał decyzję Nr ... w sprawie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2003 dot. nieruchomości położonej w W. przy ul P. .
Od decyzji tej podatnik złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. . W odwołaniu zarzucił, iż decyzja w sprawie wymiaru podatku narusza prawa nabyte do obniżonej stawki podatku właścicieli gruntów położonych w sąsiedztwie lotniska, wzrost stawek jest nieuzasadniony i nie uwzględnia szkód i uciążliwości jakie związane są z bezpośrednią bliskością lotniska.
Organ odwoławczy decyzją z dnia ... kwietnia 2003r., sygnatura ... utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, że zgodnie z art.5 ust.1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.02.9.84 - j.t ) stawki podatku od nieruchomości w drodze uchwały uchwala rada gminy. Stawki na rok 2003 określone zostały uchwałą Nr ... Rady Miasta W. z dnia ... grudnia 2002r. Samorządowe kolegia odwoławcze są związane przepisami prawa w działalności orzeczniczej; takim przepisem prawa jest uchwała rady gminy w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Samorządowe Kolegia Odwoławcze nie mają uprawnień do zmiany tych stawek.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podatnik złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając ,że:
a. decyzja jest niezgodna z zasadami współżycia społecznego,
b. nie uwzględnia praw nabytych do obniżonej stawki podatku od nieruchomości ze względu na uciążliwe sąsiedztwo lotniska,
c. narusza przepisy prawa materialnego, bowiem działki położone przy ul. P. są sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako grunt rolny i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na dowód czego załączył wypis z rejestru gruntów.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wywodził, że podatek od nieruchomości ustalany jest na okresy roczne wg stawek określanych w uchwałach rady gminy. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych określają jedynie górną granicę tych stawek, a poza tym rada gminy ma pełną samodzielność w określaniu stawek. Oznacza to, że stawki w okresach rocznych mogą się różnić i zarzut naruszenia praw nabytych – zdaniem organu odwoławczego- jest chybiony. Prezydent Miasta ustalając w decyzjach wysokość podatku jest związany uchwałą rady gminy w przed-miocie ustalenia stawek tego podatku. Zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z tymi zasadami i dlatego skarga jest niezasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest częściowo zasadna .
Od 1 stycznia 2003 r. zgodnie ze zmienionym art. 2 ust.2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.02.9.84 - j.t ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
W przedłożonych aktach sprawy brak jest ustaleń organów podatkowych w przedmiocie klasyfikacji w ewidencji gruntów działek położonych przy ul. P. ; natomiast złożone wraz ze skargą przez skarżącego wypisy z rejestru gruntów ( z roku 1999) dowodzą, że w tym okresie grunty te były sklasyfikowane jako użytki rolne.
Stosownie do art. 187 Ordynacji podatkowej (Dz.U.97.137.926 ze zm) organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe nie dokonały ustaleń o zasadniczym znaczeniu dla stwierdzenia istnienia obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości.
Pozostałe zarzuty skargi nie są zasadne. W szczególności nie sposób podzielić poglądu, iż wymiar podatku od nieruchomości w oparciu o obowiązujące w danym roku podatkowym stawki podatkowe - wyższe niż obowiązujące w roku poprzednim- narusza prawa nabyte podatników i zasady współżycia społecznego. Konstytucyjna ochrona interesów podatnika dotyczących niezmienności obowiązujących reguł opodatkowania nie ma charakteru absolutnego i nie obejmuje ona prawa do stałego stosowania określonej stawki podatkowej .
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stwierdził naruszenie art.art.: 122, 187 Ordynacji podatkowej, w sposób, który mógł mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie i z tego względu na podstawie art.145 § 1pkt 1 lit.c i art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270Sąd orzekł jak w sentencji orzeczenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło