III SA 1295/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Asesor WSA Jolanta Sokołowska (spr.), Protokolant Łukasz Duda, po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] "D." Sp. z o.o. z/s w B. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji odrzuca skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...] Minister Finansów, po rozpatrzeniu wniosku Przedsiębiorstwa [...] "D." Spółka z o.o. z dnia [...] listopada 1999r., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 1997r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] września 1997r. Nr [...], określającą nadmiernie pobraną dotację budżetową do sprzedaży nawozów wapniowych w 1995r. w kwocie 944.841 zł. Z motywów decyzji wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 stycznia 2003r. sygn. akt III SA 894/01 uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2001r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 1997r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] września 1997r. Nr [...], określającą nadmiernie pobraną dotację budżetową do sprzedaży nawozów wapniowych w 1995r. w kwocie 944.841 zł oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2001r. [...] stwierdzając, iż obie decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, a w szczególności art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej. Minister Finansów mając na uwadze ww. orzeczenie NSA, powołując się na normę art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 1997r. Nr [...] ze względu na upływ terminu do wniesienia żądania o stwierdzenie nieważności decyzji. Pouczył stronę o prawie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dnia od daty doręczenia decyzji. W skardze Przedsiębiorstwo [...] "D." Spółka z o.o. wyraziło pogląd, iż Minister Finansów niezasadnie przyjął, iż decyzja Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 1997r. Nr [...] jest decyzją ostateczna, gdyż jest nią decyzja Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2001r. Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Poniósł, iż decyzja Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 1997r. jest niewątpliwie decyzją ostateczną, wydana bowiem była w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji, tj. Urzędu Skarbowego w K. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2004r. Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji brak stanowiska odnośnie jej fundamentalnych argumentów zawartych we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 1997r., która jej zdaniem została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu ze względu na jej niedopuszczalność. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że stosownie do postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpatrzeniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) stanowi, iż od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Tryb wnoszenia odwołania od decyzji Ministra Finansów wydanych w I instancji reguluje art. 221 tej ustawy, w myśl którego rozpatruje je Minister Finansów stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. Niezależnie od przywołanych przepisów, w art. 127 ustawy - Ordynacja podatkowa ustanowiona została ogólna zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego, z której wynika prawo odwołania strony od każdej decyzji nieostatecznej. W świetle powyższego od zaskarżonej decyzji przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania, a nie jak nieprawidłowo pouczył ją Minister Finansów, prawo wniesienia skargi do sądu i tym samym skarga na tę decyzję jest niedopuszczalna. Celem wyjaśnienia dodać trzeba, iż błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie (art. 214 ustawy - Ordynacja podatkowa). Oznacza to, że Spółka nie utraciła w niniejszej sprawie prawa do odwołania i jeśli z niego skorzysta, będzie przysługiwała jej skarga do sądu na decyzję wydaną w wyniku jego rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.