III SA 1600/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska, Sędziowie NSA (del.) Krystyna Chustecka, Bogdan Lubiński (spr.), Protokolant Anna Zientara, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S-ki z o.o. L. w S. na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w S. z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie : zabezpieczenia należności pieniężnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Zaskarżoną do Sądu decyzję z dnia [...] maja 2002 r. nr [...]wydaną na podstawie art. 233 par. 1 pkt 1 w związku z art. 33 par. 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania "L" Spółki z o. o. od decyzji Urzędu Skarbowego w S. Nr [...] z dnia [...].02.2002r. w sprawie zabezpieczenia na majątku podatnika przed wydaniem decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w podatku od towarów i usług w przewidywanej wysokości [...] złotych – Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa stwierdziła, że Urząd Skarbowy w S.uwzględniając wyniki przeprowadzonej kontroli podatkowej w Spółce uznał za zasadne wydanie na podstawie przepisów art. 33 par. 2 i par. 3 ustawy Ordynacja podatkowa decyzji o zabezpieczeniu, w której dokonał określenia kwoty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług w przewidywanej wysokości – [...] złotych. Zgodnie z postanowieniami przepisu art. 33 par. 2 i par. 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zabezpieczenia zobowiązań podatkowych można dokonać na majątku podatnika przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego lub określającej wysokość zaległości podatkowej, jeżeli z dowodów zgromadzonych w postępowaniu wynika, że zobowiązanie podatkowe może nie zostać wykonane. Wydając decyzję o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych, organ podatkowy określa przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, ustaloną na podstawie posiadanych w momencie wydania decyzji danych, co do wysokości podstawy opodatkowania. Jest to decyzja nie rozstrzygająca istoty sprawy tj. nie przesądza kwestii decyzji wymiarowej. Oznacza to również, iż w przypadkach uregulowanych w art. 33 ustawy Ordynacja podatkowa przesłanką dokonania zabezpieczenia może być niewykonanie przez podatnika w przyszłości ciążącego na nim zobowiązania podatkowego. Urząd Skarbowy w S. w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego w "L" Spółce z o. o., ustalił za miesiąc kwiecień i czerwiec 2001 roku nieprawidłowości w rozliczeniu z budżetem państwa w podatku od towarów i usług na kwotę około – [...] złotych. Organ podatkowy dokonując zabezpieczenia w oparciu o dokonane ustalenia w postępowaniu kontrolnym, zaskarżoną decyzję z dnia [...].02.2002 r., zgodnie z przepisem art. 33 par. 2 i 3 określił dla Spółki, przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług. Tym samym, stwierdzone nieprawidłowości w rozliczeniu z budżetem państwa podważyły wiarygodność Spółki wobec organu podatkowego. W wyniku postępowania kontrolnego ustalono, iż majątek Spółki stanowią głównie samochody ciężarowe. Oznacza to, iż płynność takiego majątku Spółki jest dość wysoka. Likwidacja, w tym poprzez przeniesienie majątku Spółki do innego podmiotu gospodarującego nie nastręcza trudności. Z akt wynika, w tym również z danych zawartych we wniesionym odwołaniu, iż udziałowcy Spółki obciążonej zabezpieczeniem, posiadają 98% udziałów w Przedsiębiorstwie Produkcyjno Handlowym "A" Spółka z o. o. z siedzibą pod tym samym adresem, co "L" Spółka z o. o. W związku z tym, organ podatkowy miał prawo uwzględnić w swoim postępowaniu, iż może nastąpić podjęcie tego rodzaju działań przez podatnika obciążonego zabezpieczeniem. W złożonej skardze na wymierzoną decyzję strona skarżąca wnosząc o jej uchylenie zarzuciła naruszenie art. 33 par 2 Ordynacji Podatkowej, poprzez nie występowanie przesłanki istnienie zobowiązania podatkowego, która jest konieczna do zastosowania tego przepisu. Ponadto w postępowaniu nie zostały zgromadzone żadne dowody, z których wynikałoby, że zobowiązanie nie zostanie wykonane oraz błędną interpretację art. 33 par. 1 Ordynacji podatkowej, w zakresie określenia znamion "uzasadnionej obawy, że świadczenie nie zostanie wykonane". Z przepisu tego wynika, że obawa nie wykonania zobowiązania podatkowego musi wynikać z dowodów zgromadzonych w postępowaniu. Zgromadzone przez organ materiały, z których ma wynikać nie wykonanie zobowiązania nie stanowią "dowodu", bowiem zgodnie z art. 180 Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. A zatem zdaniem strony w omawianym przypadku organ dokonał jedynie interpretacji prawa, wskutek czego doszedł do wniosku, że istnieje zobowiązanie podatkowe i że zachodzi uzasadniona obawa, że takie "zobowiązanie" może nie zostać wykonane. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje Przede wszystkim należało stwierdzić, iż skarga jest oczywiście bezzasadna. Przechodząc do rozważań związanych ze skargą dotyczącą niniejszej sprawy zwrócić należy uwagę, że zabezpieczenie stanowi instytucję, której celem jest ochrona interesów wierzyciela przede wszystkim gdy chodzi o zapewnienie skuteczności przyszłej egzekucji obowiązku podatkowego. Przy czym wystarczy wykazanie obawy, że obowiązek podatkowy może nie zostać wykazany. Skarga tego rodzaju konstatacji nie kwestionuje. Przechodząc do wskazania przyczyn umarzania postępowania sądowego należało wskazać, że byt prawny decyzji o zabezpieczeniu określony został w art. 33 par. 4 Ordynacji podatkowej. Ustawodawca w tym przepisie stwierdza, że decyzja o zabezpieczeniu wygasa z mocy samego prawa, a przyczyną jej wygaśnięcia jest wydanie i doręczenie bądź to decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, bądź też decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej. Jak wynika z załączonych do pisma Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2004 r. po wniesieniu skargi do NSA w dniu [...] grudnia 2003 r. została wydana decyzja wymiarowa Nr [...] uchylająca decyzję Urzędu Skarbowego z [...]września 2003 r. określająca zobowiązania podatkowego za poszczególne miesiące 2001 r. Zgodnie z art. 161 par 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem z chwilą wydania decyzji wymiarowej przez Urząd Skarbowy, z mocy samego prawa decyzja o zabezpieczeniu wygasła i przestał istnieć przedmiot sprawy. Z tych względów należało orzec jak w sentencji. a.z.