III SA 1710/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Jarecka ( spr. ), asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Teresa Iwaćkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2004 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w R. z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę III SA 1710/03 Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2003 r. uchylił decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2001 r. Nr [...] która to decyzja uchyliła decyzję organu pierwszej instancji - [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2001r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r. i orzekła -dla T. S. za 1998 r. : - należny podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie [...] zł - wysokość zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł - odsetki od zaległości podatkowej na dzień 31 stycznia 2001r. w kwocie [...] zł. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 stycznia 2003r. wskazał, iż przedmiotowa decyzja nie może się ostać albowiem ocena materiału dowodowego była przedwczesna. Sąd podniósł, iż badając sprawę organ podatkowy pominął reguły, które wynikają z art. 187§1 Ordynacji podatkowej a dotyczące ustalenia (określenia) zobowiązania podatkowego w wysokości innej niż wynikającej z zeznania i nakazujące zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W przedmiotowej sprawie nie zostało dostatecznie wykazane w oparciu o jakie dowody i dlaczego zakwalifikowano wydatki poniesione przez podatnika jako wydatki mające na celu ulepszenie ( rozbudowę i modernizację) budynku stanowiącego własność podatnika. Sąd stwierdził, że skoro w aktach sprawy znajduje się opinia z dnia [...] kwietnia 1998 r. rzeczoznawcy Ministra Kultury i Sztuki architekta M. S., z której wynika, że obiekt został poddany generalnemu remontowi należałoby kategorycznie ustalić jaki charakter miały wykonane prace. Sąd podniósł, że problematyka rozdziału wykonywanych robót na remontowe i ulepszeniowe dotyczy zagadnienia bardzo skomplikowanego, przekraczającego III SA 1710/03 zakres wiadomości i doświadczenia życiowego osób mających wykształcenie ogólne, tym bardziej, kiedy dotyczy wykonywania prac na obiekcie zabytkowym, a zakres wykonywanych prac był bardzo szeroki. Zatem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego koniecznym było przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ I instancji zasięgniecie opinii biegłego zgodnie z treścią art. 197§1 Ordynacji podatkowej. Izba Skarbowa w W. Ośrodek Zamiejscowy w R., której decyzję uchylił Naczelny Sąd Administracyjny i którym to orzeczeniem była związana, ponownie rozpoznając sprawę w dniu 22 maja 2003r., decyzją Nr [...] na podstawie art. 233§2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz.926 z późn. zm.) uchyliła w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu wskazała, że " rozstrzygnięcie sprawy wymaga w znacznej części uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego wyjaśniającego w zakresie zakwalifikowania wykonanych w budynku przy ul. [...] w R. ... robót na remontowe i ulepszeniowe, na które Podatnik poniósł w 1998r. wydatki w kwocie [...] zł, co będzie miało wpływ na określenie wysokości dochodu firmy "[...]" za 1998r. Na powyższą decyzje T. S. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzucił on organowi, iż "wskazał sposób rozstrzygnięcia sprawy, a mianowicie jak należy zakwalifikować wydatki związane z wykonaniem okładziny kamienicy dolnej elewacji frontowej" zamiast , zgodnie z art. 233§2 ustawy Ordynacja podatkowa, wskazać okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż skarżący nie wskazał w skardze żadnych nowych okoliczności a zarzuty stawiane decyzji są nieuzasadnione. W ocenie Sądu skarga T. S. nie zasługuje na uwzględnienie. Nie znalazł Sąd w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji expressis verbis takich elementów, które rzeczywiście "narzucałyby" organowi I instancji sposób III SA 1710/03 rozstrzygnięcia. Wydaje się, że skarżący niewłaściwie zrozumiał uzasadnienie przedmiotowej decyzji. Niewątpliwie decyzja ta jest wynikiem wydanego wcześniej, a wyżej omówionego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wiąże organ wydający decyzję po uchyleniu i w przedmiotowej sprawie nałożył na organ skarbowy obowiązek ponownego badanie sprawy w celu ustalenia charakteru poniesionych wydatków. Określenie poniesionych wydatków, jak wskazano wymaga specjalistycznej wiedzy winno mieć oparcie w opinii niezależnego biegłego - stąd winno być na nowo dokonane przez organ I instancji. Ustalenia, jakie należy poczynić, a dotyczące charakteru wydatków są właśnie wskazanymi przez skarżącego ustaleniami faktycznymi w rozumieniu art. 233§2 Ordynacji podatkowej , które są niezbędne do merytorycznego rozstrzygnięcia. W żadnym miejscu zaskarżona decyzja nie przesądza o rozstrzygnięciu. Sformułowanie że " rozstrzygnięcie sprawy wymaga w znacznej części uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego wyjaśniającego w zakresie zakwalifikowania wykonanych w budynku ...robót na remontowe i ulepszeniowe", nie wskazuje sposobu zakwalifikowania wykonywanych robót a jedynie podkreśla konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze Sad uznał, iż brak jest podstaw do stwierdzenia, że decyzja wydaną przez Izbę Skarbową w W. Ośrodek Zamiejscowy w R. Nr [...] narusza reguły rządzące postępowaniem lub prawo materialne i na podstawie art. 151 ustawy "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "(Dz.U. Nr 153 poz. 1296 ) i orzekł jak na wstępie.