III SA 1994/03

PostanowienieWSA w Warszawie2004-01-06

Skład orzekający: K. Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odrzucające skargę na bezczynność organu I instancji podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie przepisów ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym?
Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznające skargę na bezczynność organu I instancji za bezzasadną, mimo pouczenia o możliwości zaskarżenia, nie podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie przepisów ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Skargę na bezczynność organu można było wnieść do sądu administracyjnego, jednakże nie dotyczyło to postanowienia odrzucającego taką skargę.
Stan faktyczny
J. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...], która uznała za niezasadną skargę na bezczynność organu I instancji w sprawie opłaty targowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę i stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA K. Nowak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie : uznania za niezasadną skargi na bezczynność organu I instancji w sprawie opłaty targowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę...Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na siedzibę organu, którego postanowienie było przedmiotem zaskarżenia (Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.) do rozpoznawania skargi J. K. właściwy był na podstawie art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Rozpoznając sprawę w granicach przedmiotu zaskarżenia Sąd stwierdził, iż postanowienie uznające za bezzasadną skargę na bezczynność organu I instancji, wbrew zamieszczonemu w nim przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze pouczeniu nie podlegało zaskarżenie do Sądu Administracyjnego. Postanowienia tego rodzaju nie mieściły się w katalogu postanowień "zaskarżalnych" zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) Zgodnie bowiem z art. 17 ustawy o NSA, zastąpionym od 1 stycznia 2004r. przez art. 3§ 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na bezczynność organu, po wyczerpaniu środka z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, co skarżąca J. K. uczyniła, służyła skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, aktualnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tej przyczyny skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., wskazane w sentencji, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło