III SA 2156/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia NSA Jan Rudowski, Protokolant Małgorzata Szamocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2004 r. spraw ze skarg I. W., S. L., M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...].07.2003 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...].02.2003 r. Nr [...] ustalającą skarżącym wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 r. Prezydent W. decyzją z dnia [...].02.2003 r. ustalił skarżącym - współwłaścicielom działki o numerze ewidencyjnym [...] położonej w W. łączne zobowiązanie pieniężne za 2003 r. Od powyższej decyzji odwołali się wszyscy współwłaściciele reprezentowani przez pełnomocnika A. W.. W odwołaniu pełnomocnik strony skarżącej podważył sposób ustalenia wymiaru podatku, gdyż jego zdaniem wskazana w decyzji nieruchomość gruntowa jest działką budowlaną, a nie rolną. Dla poparcia swojego twierdzenia pełnomocnik przedłożył decyzje dotyczące przedmiotowej nieruchomości z lat 1995-2002, na podstawie których naliczany był podatek od nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując odwołanie stwierdziło, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Z wypisów do rejestru gruntów z dnia [...].11.2000 r. oraz z dnia [...].01.2003 r. wynika, że przedmiotowa działka była i nadal jest sklasyfikowana jako grunt rolny. W ocenie organu odwoławczego Prezydent W. ustalając decyzją wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego postępował zgodnie z obowiązującymi od dnia 01.01.2003 r. przepisami dotyczącymi opodatkowania gruntów. Skarżący nie zgodził się z argumentacją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie skarżącego przedmiotowa nieruchomość ma charakter budowlany. Wskazują na to w szczególności jej położenie w sąsiedztwie bloku mieszkalnego oraz naliczany w latach 1995-2002 podatek od nieruchomości. Ponadto skarżący podniósł niezgodność danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ze stanem faktycznym. Mając powyższe na uwadze strona skarżąca wnosi o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pełni podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ocenie Kolegium organ I instancji zasadnie uznał, iż przedmiotowa nieruchomość podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym. Skarżący nie podniósł w skardze żadnych nowych argumentów poza tymi, które podlegały ocenie składu orzekającego w postępowaniu odwoławczym. Kolegium wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który stał się właściwy do rozpoznania tej sprawy ze względu na postanowienia art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył co następuje: Kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) została dokonana przez Sąd po połączeniu na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) spraw o sygn. akt IIISA 2156/03 i IIISA 2164/03 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Skarga jest całkowicie niezasadna. Jak wynika z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( t. jedn. Dz.U. 2002r., Nr 9, poz. 84), który został zmieniony z dniem 1.01.2003r. ustawą z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 200, poz. 1683), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Natomiast art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. jedn. Dz.U.1993r. Nr 94, poz. 431 ze zm.) stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Nie ulega wątpliwości, że działka należąca do Skarżących położona w W. przy zbiegu ulic [...] i [...] Nr Ew. [...] sklasyfikowana jest w ewidencji gruntów jako grunt rolny (dowód: wypis z rejestru gruntów z dnia [...].01.2003r. nr [...]). Działka ta nie jest zajęta na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Zasadnie zatem zgodnie z przepisami ustawy o podatku rolnym ( art. 1 i art.6c cyt. ustawy) opodatkowano tę nieruchomość podatkiem rolnym. Fakt, że w latach poprzednich działka opodatkowana była podatkiem od nieruchomości wynikał z odmienności wówczas obowiązującego uregulowania prawnego. Ustawa przewidywała powstanie obowiązku podatkowego w podatku rolnym tylko w odniesieniu do gruntów gospodarstw rolnych i nie łączyła powstania tego obowiązku z rodzajem sklasyfikowania nieruchomości w ewidencji gruntów. Przepis art. 1 ustawy uległ wyżej cytowanej zmianie od 1 stycznia 2003r. Okoliczność ta nie rodzi po stronie skarżących powstania jakiegokolwiek prawa nabytego do zachowania określonego sposobu opodatkowania. Zarówno podatek od nieruchomości jak i podatek rolny są podatkami ustalanymi na okresy roczne, a decyzje ustalające wysokość zobowiązania podatkowego organy podatkowe wydają w oparciu o prawo w danym roku obowiązujące. Ze względu na argumenty podniesione w uzasadnieniu skarg Sąd na marginesie tej sprawy zauważa, iż z zaskarżonej decyzji podatkowej nie wynikają dla Skarżących jakiekolwiek zmiany w oznaczeniu tej działki w rejestrze gruntów, sposobie władania, czy przeznaczeniu. Nie jest to bowiem materia decyzji podatkowej. Sąd nie stwierdził, by zaskarżona decyzja naruszała prawo w sposób, który stosownie do postanowień art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowiłby przesłankę do jej uchylenia. Z tego względu na podstawie art. 151 ustawy oddalił skargę.