III SA 2215/03
PostanowienieWSA w Warszawie2004-09-29
Skład orzekający: Małgorzata Jarecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku podpisanego pełnomocnictwa przez skarżącego, mimo że skarżący był wezwany do ich uzupełnienia, a doręczenie wezwania nastąpiło w trybie zastępczym?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący, pomimo prawidłowo dokonanego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych w trybie zastępczym, nie uiścił wpisu sądowego, nie podpisał skargi ani nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa. Niespełnienie tych wymogów formalnych, w tym brak podpisu skarżącego lub jego pełnomocnika, skutkuje brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy.Stan faktyczny
Skarżący J. G. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego (obecnie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług. Skarga została podpisana przez doradcę podatkowego, jednakże dołączone pełnomocnictwo nie było podpisane przez skarżącego. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych, w tym do nadesłania odpisu decyzji, uiszczenia wpisu sądowego oraz złożenia podpisanego przez skarżącego pełnomocnictwa. Pomimo wielokrotnych wezwań, w tym wezwania skierowanego bezpośrednio do skarżącego w trybie zastępczym, braki te nie zostały uzupełnione.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , , po rozpoznaniu w dniu 28 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Generalnego Inspektor Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a - odrzucić skargę -
W dniu 21 sierpnia 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga z dnia 16 czerwca 2003 r. J. G. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] podpisana przez doradcę podatkowego P. A. L.. Do skargi załączono odpis pełnomocnictwa udzielonego d.pod. P. A. L. do reprezentacji p. J. G. we wszelkich sprawach podatkowych, w tym także w postępowaniach prowadzonych przez inspektorów kontroli skarbowej.
Pełnomocnictwo nie zostało podpisane przez mocodawcę.
Pismem z dnia 18 września 2003 r., doręczonym w dniu 26 września 2003 r., Sąd wezwał doradcę podatkowego P.A. L. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez:
a) nadesłanie odpisu zaskarżonej decyzji, uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 3647,70 zł pod rygorem odrzucenia skargi oraz
b) złożenie pełnomocnictwa podpisanego przez skarżącego, pod rygorem niedopuszczenia do udziału w sprawie.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu pismem z dnia 3 października 2003 r. d.pod. L. wniósł o zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych i równocześnie przedstawił odpis zaskarżonej decyzji.
Wezwaniem z dnia 13 października 2003 r. Sąd zwrócił się do d.pod. L. o nadesłanie oświadczenia obejmującego dane umożliwiające rozpatrzenie złożonego wniosku o zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych. Sąd równocześnie wezwał o dołączenie do akt sprawy podpisanego przez skarżącego pełnomocnictwa dla d.pod. L., pod rygorem niedopuszczenia do udziału w sprawie.
Pismem z dnia 27 października d.pod. L. wniósł w imieniu skarżącego wniosek o przedłużenie do dnia 30 listopada 2003 r. terminu do dostarczenia zaświadczenia o stanie majątkowym skarżącego, z uwagi na fakt przebywania przez jego mocodawcę w areszcie tymczasowym. Do dnia wydania niniejszego postanowienia d.pod. L. nie dołączył stosownego pełnomocnictwa.
Skarżący pismem z dnia 13 sierpnia 2004 r., sygn. akt III SA 2215/03, wydanym na podstawie zarządzenia z dnia 24 czerwca 2004 r., został wezwany osobiście do uzupełnienia braków formalnych skargi (uiszczenia wpisu, względnie nadesłania wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy, oraz do podpisania skargi lub o nadesłanie pełnomocnictwa dla d.pod. L.) z pouczeniem, że nie uzupełnienie ich w terminie siedmiodniowym od daty doręczenia spowoduje odrzucenie skargi. W piśmie Sąd poinformował skarżącego, że d.pod.L. nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa do występowania w jego imieniu przed sądem administracyjnym.
Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, zaś doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie adresata zastanie.
Zgodnie z art. 73 cyt. ustawy w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma Sądu z dnia 13 sierpnia 2004 r. wynika, że nie doręczono przesyłki adresowanej pod wskazanym w skardze adresem w dniu 19 sierpnia 2004 r., w związku z czym przesyłkę złożono na okres siedmiu dni w placówce pocztowej Agencji Pocztowej, C. , informując o terminie, po czym awizowano ją powtórnie w dniu 27 sierpnia 2004 r. Przesyłki nie podjęto w terminie (tj. do dnia 3 września 2004 r.), po czym zwrócono ją nadawcy z adnotacją, że adresat wyprowadził się.
Zgodnie z art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba, że nowy adres jest sądowi znany.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 70 § 1 p.p.s.a., a więc nie zawiadomił o zmianie adresu, pod który należy doręczać mu pisma.
W świetle cyt. przepisu art. 73 p.p.s.a. Sąd uznał, że doręczenie zostało skutecznie dokonane w dniu 26 sierpnia 2004 r., a więc po upływie tygodniowego terminu liczonego od dnia pierwszego awizowania przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie Sądu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego (ewentualnie nie nadesłał wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy), nie podpisał skargi ani nie nadesłał pełnomocnictwa dla d.pod. P.A. L., nie dopełnił więc wskazanych w wezwaniu czynności.
W związku z powyższym i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło