III SA 2317/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Jerzy Rypina (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Chustecka, asesor sądowy WSA Sylwester Golec, Protokolant Grażyna Cikowska, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2004 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowego " A" w O. S.C. – I. A., M. A. i B.A. na postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2002r. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2002r. dotyczące wyjaśnienia treści decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2002r. W uzasadnieniu postanowienia Minister Finansów stwierdził, iż w myśl art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej Izba Skarbowa na żądanie podatnika wyjaśniła w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji. Podniósł, iż w zażaleniu podatnik domaga się rozstrzygnięcia merytorycznego, które ostatecznie zapadło w dniu [...] lutego 2002r. i od którego podatnik nie złożył skargi do NSA. Zdaniem Ministra Finansów, podatnikowi w sposób wyczerpujący udzielono wyjaśnień w kwestiach podnoszonych we wniosku. Wyjaśnił, iż ostateczna decyzja Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2002r. dotyczy wymiaru podatku od towarów i usług natomiast zarzuty zawarte w zażaleniu dotyczą w głównej mierze sprawy związanej z nadaniem numeru identyfikacji podatkowej NIP dla spółki cywilnej. W skardze spółka cywilna wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia wobec rażącego naruszenia podstawowych zasad postępowania określonych w Ordynacji podatkowej oraz przy niewłaściwej ocenie stanu faktycznego i prawnego oraz pozostawienie spółce dotychczasowego numeru NIP. Podnosi w uzasadnieniu skargi, iż aktualna zmiana NIP spowodowałaby reperkusje w stosunku do jej kontrahentów. Zarzuca, iż Minister Finansów zamiast rzeczowego ustosunkowania się do powyższej kwestii, ograniczył się do stwierdzenia, iż tezy podnoszone przez podatników nie mogą być brane pod uwagę w toczącym się postępowaniu, gdyż poruszane kwestie nie mają odniesienia do sprawy i nie są zagadnieniami istotnymi w sprawie. Uważają, że Minister Finansów winien wyjaśnić kwestie istnienia lub brak winy podatnika w sprawie numeru NIP oraz określić konsekwencje jakie winien ponieść Urząd Skarbowy za błędne określenie podatnikowi NIP. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi, postanowienie to nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Podatnicy wnioskiem z dnia[...] kwietnia 2002r., powołując się mylnie na art. 113 § 2 k.p.a., zwrócili się o uzupełnienie, wyjaśnienie uzasadnienia decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2002r. uchylającej w całości decyzję organu pierwszej instancji oraz umarzającej postanowienie w sprawie podatku od towarów i usług za sierpień 1999r. Zgodnie z art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej, który ma zastosowanie w sprawach podatkowych, organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji. Analiza językowa art. 215 § 2 O.p. przekonuje, że organ podatkowy powinien uczynić zadość żądaniu uprawnionego podmiotu tylko w sytuacji, gdy rzeczywiście istnieje potrzeba wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji. Wyjaśnienie wątpliwości polega zatem na swoistej wykładni, czy też interpretacji użytych w decyzji niezrozumiałych, bądź niejasnych sformułowań bądź pojęć. Wyjaśnienie wątpliwości co do treści nie może zmierzać do nowego rozstrzygnięcia, ani też do uzupełnienia wydanego rozstrzygnięcia, chociażby o uzupełnienie, bądź rozwinięcie stanu faktycznego zawartego w decyzji objętej żądaniem. Niewłaściwe lub błędne ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ podatkowy I instancji, nieprawidłowa subsumpcja stanu faktycznego, błędna wykładnia, albo niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego mogą być zwalczane przez stronę wyłącznie poprzez wniesienie odwołania do organu wyższej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2000r. sygn. akt I SA/Lu 1438/98). Żądanie zawarte we wniosku popieranie na rozprawie przed sądem świadczy dobitnie o niezrozumieniu przez podatników istoty przepisu art. 215 § 2 O.p. Jednakże powyższy fakt nie może stanowić podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. Z całą pewnością zarówno sentencja decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2002r., jak też uzasadnienie tej decyzji jest klarowne i nie wymaga dodatkowego wyjaśnienia. Skoro jednak organy podatkowe po raz kolejny dodatkowo, w sposób skondensowany przytoczyły podatnikom główne podstawy rozstrzygnięcia nie można uznać, że postanowienie powyższe narusza prawo. Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.).