III SA 2373/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Jerzy Rypina (spr.), Sędzia NSA (del.) Jan Rudowski, Asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Michał Gwardyś, po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2004 r. sprawy ze skargi H. B. i S. B. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji o podatku dochodowym od osób fizycznych - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...].07.2002r. Minister Finansów na mocy art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...].03.2002r. odmawiającą małżonkom H. i S. B. uchylenie, po wznowieniu postępowania, ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...].05.1999r. utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w W. OZ w C. z dnia [...].04.1999r. określającej podatek dochodowy od osób fizycznych za 1997r., zaległość podatkową oraz odsetki za zwłokę. W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, że wskazana przez podatników przyczyna wznowienia nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Wyjaśnił, iż uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23.02.2001r. decyzji Izby Skarbowej w W. dotyczącej wymiaru podatku od towarów i usług za 1997r. nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 7 O.p. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, a dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997r., która to decyzja była poddana kontroli sądowej (wyrok NSA z dnia 21.03.2000r. oddalający skargę.). Podniósł, że postępowanie w zakresie podatku VAT i podatku dochodowego od osób fizycznych są odrębnymi postępowaniami i w każdym z nich organy podatkowe dokonują rozstrzygnięcia w różnych sprawach. W skardze podatnicy wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, której zarzucili naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku od osób fizycznych poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, a nadto naruszenie art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi przedstawili przebieg postępowania wznowieniowego. Odnosząc się do zaskarżonego orzeczenia kwestionują stwierdzenie, iż dwa postępowania podatkowe tj. dotyczące podatku VAT i podatku dochodowego od osób fizycznych są postanowieniami odrębnymi. Uważają, że zmiana ustaleń w zakresie podatku VAT skutkuje koniecznością zmian w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Zdaniem podatników, istotną okolicznością w sprawie jest brak stwierdzenia nieprawidłowości w ponownym postępowaniu skarbowym w zakresie podatku VAT za 1997r. po uchyleniu decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponadto część uzasadnienia poświęcili wywodom, udowadniając, że ustawodawca w art. 240 § 1 pkt 7 O.p. połączył dwie przesłanki wznowienia wymienione w art. 145 § 1 pkt 7 i 8 k.p.a. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest oczywiście bezzasadna. Skarżący pomijają zupełnie, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym, które toczy się w bardzo zawężonych ramach. Przedmiotem tego postępowania nie jest ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich jego aspektach, a jedynie zbadanie, czy zaszły wyjątkowe okoliczności, ściśle wyliczone w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Organy obu instancji trafnie przyjęły, że wspomniane okoliczności nie wystąpiły. Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania, jako przesłankę wznowienia, wskazują art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej i twierdzą, iż decyzja Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w C. z dnia [...] maja 1999r. w przedmiocie określenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r. miała swe oparcie w ustaleniach organów podatkowych, sprecyzowanych ostatecznie w decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] października 1999r. w sprawie podatku od towarów i usług za okres październik – grudzień 1997r., uchylonej przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 lutego 2000r. i ostatecznie zakończonej wynikiem kontroli skarbowej z dnia [...] grudnia 2001r. nie stwierdzającym nieprawidłowości w podatku VAT. Zgodnie z przepisem art. 240 § 1 pkt 7 O.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Warunkiem zastosowania omawianego przepisu jest ustalenie, że: 1) decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, 2) że ta inna decyzja lub orzeczenie sądu zostało następnie uchylone lub zmienione oraz 3) że uchylenie lub zmiana decyzji lub orzeczenia sądu nastąpiło w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie żaden z powyższych warunków nie został spełniony. Mówiąc bowiem w art. 240 § 1 pkt 7 O.p. o innej decyzji lub orzeczeniu sądu, ustawodawca miał na uwadze akt administracyjny lub sądowy, który stanowił podstawę prawną, a nie faktyczne wydanie decyzji podatkowej. Na przykład nie ma podstaw prawnych do wydania decyzji o odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązanie podatkowe spadkodawcy, jeżeli orzeczeniem sądu nastąpiło odrzucenie spadku. Przyjęcie natomiast spadku przez spadkobierców daje podstawę do wydania decyzji o ich odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spadkodawcy. Nie stanowi natomiast podstawy prawnej do wydania decyzji w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r. decyzja w podatku od towarów i usług za październik – grudzień 1997r., bowiem postępowanie w zakresie podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług są odrębnymi postępowaniami i w każdym z nich organ podatkowy wydaje decyzję, która jest samodzielnym aktem administracyjnym, która po jej prawidłowym doręczeniu, wywołuje określone w niej skutki prawne. Trafnie zatem twierdzi Minister Finansów, że decyzja w sprawie podatku dochodowego nie została wydana na podstawie decyzji w przedmiocie podatku VAT. Brak pierwszego z warunków do zastosowania przesłanki wznowieniowej określonej w art. 240 § 1 pkt 7 O.p. powoduje, że nie zaistniały również dwa pozostałe warunki, w tym przepisie określone. Wobec tego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.