III SA 2905/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia, Asesor sądowy Jolanta Sokołowska, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2001r. Sygn. akt III SA 2086/00, 2087/00 postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych Sygn akt III SA 2905/03 P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 kwietnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia, Asesor sądowy Jolanta Sokołowska, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2001r. Sygn. akt III SA 2086/00, 2087/00 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu z dnia 28 grudnia 2001r. Sygn. akt III SA 2086/00, 2087/00 Z. P. wnioskiem z [...] marca 2004r. zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych. Sąd stwierdził, że merytoryczne rozpatrywanie tego wniosku jest bezprzedmiotowe, bowiem zgodnie z art. 222 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), który znajduje w sprawie zastosowanie mocą art. 276 i art. 166 tej ustawy, nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Z. P. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2001r. Sygn. akt III SA 2086/00, 2087/00. Skarga ta podlega odrzuceniu, gdyż wynika z niej, że nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W tej sytuacji brak jest podstaw do żądania uiszczenia wpisu sądowego i tym samym rozpatrywanie wniosku o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , orzekł jak w sentencji. Sygn. akt III SA 2905/03 U Z A S A D N I E N I E Z. P. złożył skargę o wznowienie postępowania z dnia [...] października 2003r. zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z z dnia 28 grudnia 2001r. Sygn. akt III SA 2086/00, 2087/00. Wniósł o uchylenie tego wyroku i stwierdzenie jego nieważności i niezgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym z mocą ex tunc oraz stwierdzenie niezgodności ze stanem faktycznym. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 września 2003r. Sygn. akt K 20/2002r.. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż prawo do emerytury wojskowej nie zostało mu przyznane żadnym aktem prawnym, wobec czego nie powstał i nie istnieje obowiązek podatkowy i tym samym emerytalne organy wojskowe bezprawnie pomniejszają wypłacane na jego rzecz świadczenie o kwotę podatku dochodowego. Obecnie ubiega się o odzyskanie nienależnie pobranego podatku dochodowego przed Sądem Okręgowym w W., lecz drogę z powództwa cywilnego blokują mu wyroki sądowo-administracyjne w związku błędnym, bezprawnym i urojonym domniemaniem przyjętego w nich stanu podatkowo-prawnego. Utrzymuje, że decyzje, od których skargi zostały oddalone zaskarżonym wyrokiem zostały wydane w oparciu o przestępstwa i sfałszowanie dokumentacji podatkowej. W piśmie z dnia [...] marca 2004r. zatytułowanym "uzupełnienie skargi" Z.P. wskazał kolejne podstawy prawne do wznowienia postępowania, tj. art. 273 § 1 i § 2, art. 275 i art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Ponownie postawił zarzuty wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2001r. Sygn. akt III SA 2086/00, 2087/00 twierdząc, że jego rozstrzygnięcie jest sprzeczne z prawdą obiektywną, stanem podatkowo-prawnym i faktycznym oraz że został wydany na podstawie dokumentów sfałszowanych i sfabrykowanych w drodze przestępstwa i uzyskany został za pomocą przestępstwa przy rażącym naruszeniu i złamaniu treści przepisów prawa materialnego. Nawiązuje do informacji, jaką uzyskał na rozprawie przed Sądem Okręgowym w W., trudno jednak jednoznacznie stwierdzić jej treść, ponieważ skarżący nie wyraża się w sposób jasny i precyzyjny. Niemniej jednak można sądzić, iż ta informacja stanowi podstawę do wznowienia postępowania i jest nią powzięcie wiadomości o nie istnieniu konstytutywnego, prawotwórczego aktu przyznającego dożywotnio emeryturę wojskową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem może nastąpić wyłącznie w wypadkach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Z. P. wnosząc skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z Naczelnego Sądu Administracyjnego z z dnia 28 grudnia 2001r. Sygn. akt III SA 2086/00, 2087/00 powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 września 2003r. Sygn. akt K 20/02 (Dz. U. Nr 170 z 30 września 2003r., poz. 1660). Nie wykazał przy tym związku tego wyroku z wyżej wskazanym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani w żaden inny sposób się nawiązał do tego wyroku. Pozostaje domyślać się, że zdaniem skarżącego ów wyrok Trybunału Konstytucyjnego stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi daje możliwość wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą ale wyłącznie wówczas, gdy stwierdzona została niekonstytucyjność aktu prawnego lub przepisu prawa, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy). W powoływanym przez skarżącego wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 160 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 260 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w części ograniczającej odszkodowanie za niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej do rzeczywistej szkody, są niezgodne z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia Naczelnego Sądu Administracyjnego z z dnia 28 grudnia 2001r. Sygn. akt III SA 2086/00, 2087/00 nie był wydany na podstawie żadnego z tych przepisów, co więcej nie było takiej możliwości prawnej, ponieważ od decyzji wydawanych na podstawie przepisów wskazanych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego służy środek zaskarżenia do sądu powszechnego. W tych sprawach nie rozstrzygają więc sądy administracyjne. Fakt wniesienia skargi o wznowienie postępowania w terminie określonym w art. 272 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostaje bez znaczenia wobec braku przesłanki materialnej do wznowienia postępowania. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2004r. Z. P. wskazał jako kolejną podstawę wznowienia postępowania art. 273 § 1 i § 2 oraz art. 275 w.w. ustawy. Zgodnie z brzmieniem pierwszego z tych przepisu, można żądać wznowienia w przypadku, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym lub na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym albo gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący żadnego z zarzutów dotyczących fałszowania, fabrykowania dokumentów, czy też "uzyskania wyroku za pomocą przestępstwa" nie poparł dowodem. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego (np. wyrok z dnia 22 grudnia 1970r. Sygn. akt III CRN 327/70 OSNC 1971/7-8/139, wyrok z dnia 12 grudnia 2002r. Sygn. akt III AO 23/02 OSNP-wykł. 2003/18/11) wznowienia postępowania na podstawie sfałszowania dokumentu można żądać wówczas, gdy zostało to udowodnione prawomocnym wyrokiem skazującym. W rozpatrywanej sprawie, jak już powiedziano, pozostaje szereg niczym nie udowodnionych zarzut skarżącego co do popełnionego przestępstwa i fałszowania dokumentów, nie ma tym samym podstaw do wznowienia postępowania w trybie art. 273 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie stanowi też podstawy wznowienia niczym nie udokumentowana informacja uzyskana na rozprawie. Skarżący wnosząc o stwierdzenie nieważności skarżonego Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wykazał jego wad prawnych uzasadniających słuszność tego żądania. Samo kwestionowanie rozstrzygnięcia zawartego w wyroku nie może zdecydować o wznowieniu postępowania. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadna. Nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Sam fakt przywołania przepisów określających przesłanki wznowienia nie wystarcza do wznowienia postępowania, jeżeli już z samego sformułowania skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. W myśl postanowień art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Powołanie się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niezgodność z Konstytucją RP przepisu, który nie był podstawą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, podobnie jak gołosłowny zarzut sfałszowania dokumentów, czy też popełnienia przestępstwa lub informacja uzyskana w toku procesu nie wypełniają ustawowych podstaw wznowienia. W tej sytuacji na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 103 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), postanowiono jak w sentencji.