III SA 2940/03

PostanowienieWSA w Warszawie2004-10-21

Skład orzekający: Małgorzata Niezgódka-Medek, Bożena Dziełak, Ewa Radziszewska-Krupa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne, gdy zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd jest związany cofnięciem skargi przez stronę skarżącą, chyba że cofnięcie to zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie stało się bezprzedmiotowe wobec uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania przez organ odwoławczy, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, a sąd powinien umorzyć postępowanie sądowe.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie skorygowania rozliczenia podatku od towarów i usług. Następnie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, argumentując, że wobec uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej, zaskarżone postanowienie stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (spr.), sędzia WSA asesor WSA Bożena Dziełak, Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] Zakładów [...] C. S.A. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skorygowania rozliczenia podatku od towarów i usług oraz uznania korekty deklaracji za kwiecień 2003 r. za bezskuteczną z mocy prawa. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia [...] października 2004 r., złożonym w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie dnia 21 października 2004 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] października 2003 r. na wymienione w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skorygowania rozliczenia podatku od towarów i usług oraz uznania korekty deklaracji za kwiecień 2003 r. za bezskuteczną z mocy prawa. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania sądowego oraz o obciążenie kosztami tego postępowania strony przeciwnej. W uzasadnieniu stwierdził, że wobec uchylenia w całości "decyzji wymiarowej" organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. aktualna stała się możliwość skorygowania deklaracji za kwiecień 2003 r. Tym samym zaskarżone postanowienie stało się bezprzedmiotowe, co przemawia za cofnięciem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające - ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz . 1271, ze zm.), zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził przesłanek uniemożliwiających stronie skuteczne cofnięcie skargi. Tym samym był związany jej wnioskiem, wobec czego postępowanie na podstawie art. 161 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć. Brak jest natomiast, w świetle art. 232 § 1 tej ustawy, podstaw do zwrotu skarżącemu wpisu w wysokości 10 zł gdyż skarga została cofnięta w dniu, w którym odbyło się posiedzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na które sprawa została skierowana. Nie ma także prawnych możliwości do uwzględnienia wniosku skarżącego o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu, który wydał zaskarżony akt. Zasadą wynikającą z art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zasądzanie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego przez sąd pierwszej instancji w razie uwzględnienia skargi. Zwrot kosztów postępowania przysługuje także skarżącemu, stosownie do art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy, gdy organ do dnia rozpoczęcia rozprawy uwzględnił skargę w całości. W rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie wymienionego wyżej przepisu nie uchylił bowiem zaskarżonego postanowienia, tylko uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] listopada 2003 r. określającą za kwiecień 2003 r. kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za ten miesiąc i umorzył postępowanie w tej sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło