III SA 301/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia K. Nowak (spr.), Sędziowie A. Hanusz, G. Krzymień, Protokolant G. Cikowska, po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych oddala skargę III SA 301/03 UZASADNIENIE Decyzją z [...].10.2002r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta W. z [...] czerwca 2002r. odmawiającą H. S. umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych oraz umorzenia odsetek za zwłokę od tych zaległości. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że organy podatkowe obu instancji rozważyły sprawę w świetle przesłanek z art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej i doszły do przekonania, że sytuacja osobista i materialna podatniczki (opisana w decyzji) nie uzasadniały udzielenia jej ulgi płatniczej w postaci umorzenia zaległości podatkowych bądź odsetek za zwłokę. H. S. zaskarżyła opisaną decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie, jako niezgodnej z prawem. Zdaniem skarżącej n:s mogło być tak, że wcześniejszą decyzją z [...].10.2002r. -Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uchyliło decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji, a w tej samej sprawie - zaskarżoną decyzją- utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził i zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu III SA 301/03 Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na siedzibę organu, którego decyzja była przedmiotem zaskarżenia, właściwym do rozpoznania skargi H. S., na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), stał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidywały możliwości wydawania przez Sąd wstępnych orzeczeń przed przeprowadzeniem rozprawy, o co wnosiła skarżąca w piśmie procesowym złożonym 5 stycznia 2004r., tj. na dzień przed wyznaczonym terminem rozprawy. Będący materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia art. 67 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) stanowił 2q w przypadku uzasadnionym ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy m o ż e, na wniosek podatnika, umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę. Jak z powyższego wynikało decyzje podejmowane na podstawie wskazanego przepisu były decyzjami podejmowanymi w ramach uznania administracyjnego i to uznania pełnego: "organ .......może". Nawet ustalenie przez organ podatkowy, że istnieje ważny interes podatnika lub interes publiczny, które uzasadniałyby umorzenie zaległości lub odsetek, aczkolwiek stanowiło konieczną przesłankę do rozważenia możliwości umorzenia samo przez się nie zobowiązywało tego organu do wydania decyzji zgodnej z żądaniem strony. Decyzja uznaniowa może być przez Sąd uchylona w razie stwierdzenia, że została wydana z naruszeniem przepisów o postępowaniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu III SA 301/03 przed sądami administracyjnymi). O tego rodzaju naruszeniach możnaby mówić, gdyby organ pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotny dla rozstrzygnięcia sprawy materiał dowodowy lub dokonał oceny takiego materiału wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Opisane uchybienia w rozpoznawanej sprawie nie miały miejsca. Z zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. wynikało jednoznacznie, że organy obu instancji oceniły okoliczności uzasadniające, zdaniem podatniczki, umorzenie zaległości podatkowych: wypadek samochodowy, w wyniku którego samochód został uszkodzony i przez dłuższy czas pozostawał w warsztacie samochodowym, brak środków finansowy ' na jego naprawę. Dołożyły należytej staranności jeśli chodziło o ustalenie możliwości finansowych skarżącej, wypełniając tym samym dyspozycję art. 122 Ordynacji podatkowej, który to przepis nakładał na organy podatkowe obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Zarówno dokonana ocena okoliczności sprawy jak i jej rozstrzygnięcie mieściły się w granicach uznania administracyjnego zakreślonych w powołanym art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej; nie przekraczały także granic prawa do swobodnej oceny dowodów, zapisanego dla organów podatkowych w art. 191 tej ustawy. Stosowanie ulg płatniczych w postaci umorzenia zaległości czyni zawsze wyłom w zasadzie powszechności opodatkowania i równego traktowania podmiotów. Dlatego winno mieć miejsce w okolicznościach szczególnych, a na takie skarżąca nie wskazywała. Sąd nie będąc związany granicami skargi, związany był jej przedmiotem. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej była decyzja Samorządowego III SA 301/03 Kolegium Odwoławczego w O. z [...].10.2002r. Nr [...], a nie decyzja tego organu z [...].10.2002r. Nr [...] przywołana przez skarżącą. Jedynie ubocznie można było stwierdzić, iż z przedstawionych sądowi akt administracyjnych sprawy wynikało że decyzja z [...].10.2002r. uchylała decyzję "umorzeniową" Burmistrza W. pociętą przed wydaniem przez ten organ decyzji "wymiarowej" — określającej wysokość zaległości podatkowej, co nastąpiło [...].06.2002r., w tym samym dniu, w którym Burmistrz wydał decyzję odmawiającą umorzenia zaległości i odsetek w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją. Wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja prawa nie naruszała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 Prawao postępowaniu przed sądami administracyjnymi, miał obowiązek orzec jak w sentencji.