III SA 3153/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA E. Radziszewska-Krupa (spr.), Sędziowie NSA, , po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. i B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie : określenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe W dniu 17 grudnia 2003 r. skarżąca H. K. w imieniu własnym i B. K. złożyła oświadczenie o wycofaniu skargi złożonej na powyższą decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] października 2003 r., podpisując ja wyłącznie swoim nazwiskiem. W związku z pismem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 grudnia 2003 r., wzywającym pana B. K. o zajęcie stanowiska w sprawie, również skarżący wycofał w dniu 29 grudnia 2003 r. przedmiotową skargę. Mając powyższe okoliczności na względzie, jak również treść przepisu art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270) oraz w związku z art. 97 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1271ze zm.), Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe. Dodatkowo Sąd stwierdza, że z akt sprawy wynika, że nie zaszły negatywne przesłanki, o których mowa w art. 60 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, nie powodowało również utrzymania w mocy aktów lub czynności dotkniętych wadą nieważności.