III SA 3163/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło (spr.), Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia WSA Jerzy Płusa, Protokolant Małgorzata Szamocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2004 r. sprawy ze skargi D. K. i J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego -oddala skargę- I I I SA 3163/03 U Z A S A D N I E N I E Na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...], obejmującego zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2000r. w kwocie 3.912 629,00 zł, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wszczął wobec [...] s.c. J. K., D. K. postępowanie egzekucyjne. W dniu [...] lipca 2003 r strona wniosła zarzut na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Był to zarzut określony w art. 33 pkt. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. brak wymagalności obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego. W uzasadnieniu podniosła, że nie została jej doręczona wskazana w tytule wykonawczym decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] określająca zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2000 r. Powodem nie podjęcia w terminie decyzji była ciężka choroba. Zdaniem strony nie został wyczerpany tryb doręczenia określony w art. 148 i art. 149 Ordynacji podatkowej, w związku, z czym nie można było zastosować doręczenia zastępczego przewidzianego w art. 150 Ordynacji. Urząd Skarbowy W., działając jako wierzyciel, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] zajął stanowisko, uznające zarzuty za bezzasadne. Po rozpatrzeniu zażalenia strony Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. utrzymał to postanowienie w mocy Jak ustalił ten organ, decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2003 r. wysłana została do strony za pośrednictwem poczty. Jednakże z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi, w dniu 7 czerwca 2003 r. pozostawiono ją na okres siedmiu dni do dyspozycji adresata w urzędzie pocztowym, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. W związku z niepodjęciem przesyłki w terminie, urząd pocztowy odesłał ją do Urzędu Kontroli Skarbowej z adnotacją: "zwrot nie podjęto w terminie". Wobec tego, że sposoby doręczenia pism wynikające z art. 148 i art. 149 Ordynacji podatkowej okazały się bezskuteczne, skorzystano z możliwości doręczenia zastępczego na podstawie art. 150 Ordynacji. Tak, więc datą skutecznego doręczenia decyzji stronie jest dzień 14 czerwca 2003r. Jednocześnie organ wskazał, że na podstawie udzielonego przez stronę upoważnienia z dnia 24 lipca D. Z. odebrał przedmiotową decyzję w dniu 30 lipca 2003 r. Podnoszony, zatem zarzut braku doręczenia decyzji określającej zaległość z tytułu podatku VAT za czerwiec 2000r. należy uznać za bezzasadny. Zaległość objęta tytułem wykonawczym była wymagalna, a wobec nie wpłacenia jej przez zobowiązaną, organ zasadnie wszczął postępowanie egzekucyjne. Fakt, zaś złożenia przez zobowiązaną wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi podstawy do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W skardze z dnia [...] listopada 2003 r D. K. i J. K. wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako, że jest ono przedwczesne. Podstawą zarzutu było bowiem ich twierdzenie, że nie doręczono im przedmiotowej decyzji, a więc nie można było wszcząć postępowania egzekucyjnego. Po jej doręczeniu w dniu 30 lipca 2003 r., zwrócili się w trybie art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej do Dyrektora Izby Skarbowej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W dacie wydania zaskarżonego postanowienia toczyło się, więc postępowanie o przywrócenie terminu. Ponieważ wynik tego postępowania ma znaczenie prejudycjalne dla rozpatrzenia zażalenia na postanowienie odrzucające zarzut zgłoszony w postępowaniu egzekucyjnym, to w takiej sytuacji Dyrektor Izby Skarbowej powinien był zawiesić postępowanie prowadzone na skutek zażalenia. Nie robiąc tego naruszył art. 97 §1 pkt. 4 kpa w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji .Natomiast dołożenie minimalnej staranności w prowadzeniu postępowania oznaczałoby wstrzymanie się od wydania zaskarżonego postanowienia, z zastosowaniem trybu przewidzianego w art. 36 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację, podniósł nadto, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie skutkowało zawieszeniem postępowania w sprawie wniesionych zarzutów, gdyż zgodnie z art. 224 § 1 Ordynacji podatkowej wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania. Wskazywany przepis jako podstawa zawieszenia postępowania nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż art.18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odsyła wprawdzie do unormowań zawartych w kpa, ale wyłącznie w sprawach w niej nie uregulowanych. Tymczasem w art. 56 ustawy uregulowano w sposób wyczerpujący przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z póz. zm.) z dniem 1 stycznia 2004r. utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), weszła zaś w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270). Zgodnie zaś z art. 97 §1 cyt. Ustawy – Przepisy wprowadzające (...), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie zaś do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 – Prawo o ustroju sadów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega, zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Kontrola ta ogranicza się, więc do badania, czy rozpoznając sprawę nie naruszyły one prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie sąd takiego naruszenia prawa nie stwierdził. Tytuł wykonawczy w stosunku do skarżących wystawiony został w dniu [...] lipca 2003 r., a egzekucja administracyjna, stosownie do treści art. 26 § 5 pkt. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968, ze zm.) została wszczęta w dniu [...] lipca 2003 r. W tej dacie doręczono, bowiem stronie zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego.Tymczasem doręczenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej określającej zaległość w podatku VAT za miesiąc czerwiec 2000r. nastąpiło, w trybie zastępczym 6 § 5 określonym w art. 150 Ordynacji podatkowej, przed datą wystawienia tytułu wykonawczego. Odmienne w tym względzie twierdzenia skarżących są sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem. Bezzasadny jest, zatem zarzut wszczęcia postępowania egzekucyjnego bez doręczenia decyzji wymiarowej stanowiącej podstawę wystawionego tytułu wykonawczego. Objęta przedmiotowym tytułem wykonawczym zaległość była wymagalna. Stosownie, bowiem do treści art. 224 § 1 Ordynacji podatkowej, nawet wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania, a organ nie postanowił o wstrzymaniu wykonania. W sytuacji, gdy zobowiązana strona nie wpłaciła zaległości do urzędu skarbowego, zachodziła więc podstawa do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Skoro wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji organu podatkowego, to tym bardziej takiego skutku nie wywołuje złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zatem wynik postępowania o przywrócenie terminu pozostaje bez wpływu na kwestię stanowiska wierzyciela, co do zarzutów sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Złożenie przez skarżących wniosku o przywrócenie terminu, w żadnym wypadku nie stanowiło więc przeszkody, do rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Skarbowej ich zażalenia na postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Wbrew zawartym w skardze twierdzeniom brak było, zatem podstaw do zawieszenia postępowania odwoławczego w przedmiocie zarzutów skarżących w sprawie prowadzonej egzekucji, bądź też powstrzymania się przez organ od wydania postanowienia. Nie zachodziły, zatem okoliczności o których mowa w art. 97 § 1 pkt. 4 kpa. Jednakże zarzut naruszenia tego przepisu jest bezpodstawny z innego względu. Stosownie do treści art. 18 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w postępowaniu egzekucyjnym mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego jedynie wówczas, gdy przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej. Tymczasem w art. 56 § 1 ustawy w sposób wyczerpujący wymienione zastały przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego, zatem w tej kwestii nie mają zastosowania przepisy kpa. Postępowanie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów należy, niewątpliwie do zakresu postępowania egzekucyjnego, a zatem w kwestii zawieszenia postępowania w tym zakresie ma zastosowanie cyt. art. 56 §1 ustawy. Wskazane przez skarżących okoliczności nie wchodzą w zakres przesłanek określonych w tym przepisie. Z tych wszystkich względów skarga, jako bezzasadna, stosownie do treści art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) podlegała oddaleniu.