III SA 3601/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Sędzia WSA Dariusz Dudra, Asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi T. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1) uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...], 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienia nie podlegają wykonaniu w całości, 3) zasądza na rzecz skarżącego od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r. wydanym na podstawie art. 13 § 1 pkt. 3 oraz art. 233 § 1 pkt. 1 w związku z art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z póź.zm.)- zwanej dalej "ord. pod." Samorządowe Kolegium Odwoławcze W W. zwane dalej "SKO", utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta W. nr [...] z [...] października 2003 r. zawieszające postępowanie w sprawie z wniosku T. R. z dnia [...] grudnia 2002r., w przedmiocie zwrotu nienależnie uiszczonej w latach 1995-1998 opłaty targowej. Ww. postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. Prezydent W. zawiesił z urzędu postępowanie wszczęte na wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2002 r. w sprawie zwrotu nienależnie uiszczonej opłaty targowej za lata 1995-1998 w związku z wykonywaniem sprzedaży w obiekcie nr [...] położonym na terenie targowiska H. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o art. 201 § 1 pkt. 2 i art. 216 § 1 ord.pod. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Prezydent W. stwierdził, że art. 201 § 1 pkt. 2 ord. pod. dopuszcza możliwość zawieszenia postępowania z urzędu, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej przez inny organ lub sąd. Decyzją z [...] marca 2000 r. Prezydent W. załatwił wniosek T. R. z [...] stycznia 1999r., o stwierdzenie i zwrot nadpłaty opłaty targowej za lata 1995-1998. Decyzja ta stała się przedmiotem odwołania, które skutkowało jej uchyleniem przez SKO i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia. Kolejną decyzją z [...] sierpnia 2003r., Prezydent W. odmówił stwierdzenia nadpłaty za lata 1995-1997 oraz stwierdził nadpłatę za rok 1998. Następnie w dniu [...] września 2003 r. skarżący ponownie odwołał się od decyzji organu pierwszej instancji, które nie zostało jeszcze rozpatrzone przez SKO. Mając taki stan sprawy, zdaniem Prezydenta W. wniosek z [...] grudnia 2002 r., jest tożsamy z wnioskiem z dnia [...] stycznia 1999 r. W ocenie organu I instancji wydanie aktualnie decyzji przez organ I instancji spowodowałoby jej wadliwość skutkującą nieważnością tej decyzji ze względu na regulację w art. 247 § 1 pkt. 4 ord. pod. Z tej przyczyny, w ocenie Prezydenta W., niezbędne stało się zawieszenie postępowania podatkowego wszczętego na wniosek z [...] grudnia 2002 r., do czasu zakończenia postępowania podatkowego wszczętego na wniosek skarżącego z [...] stycznia 1999r, ponieważ oba wnioski dotyczą tego samego zakresu materialnoprawnego. Na powyższe postanowienie wniesione zostało zażalenie. Odwołujący się wniósł o uchylenie postanowienia, które jego zdaniem naruszało przepisy ustawy ord. pod. prawa skarżącego i nie rozpoznało istoty sprawy. W uzasadnieniu odwołujący się wyjaśnił, że nie zwracał się o zawieszenie postępowania. Nieprawdziwy jest, zdaniem skarżącego, argument, że sprawa nie została prawomocnie osądzona o czym organ I instancji powinien wiedzieć. Po rozpoznaniu zażalenia SKO ustaliło, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa i w pełni zasadne. W przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka wskazana w art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, uzasadniająca zawieszenie z urzędu postępowania prowadzonego na wniosek odwołującego się. W ocenie SKO poza sporem jest, że sprawa z wniosku skarżącego z [...] stycznia 1999r., ze względu na toczące się jeszcze postępowanie przed SKO nie została prawomocnie przesądzona, a wobec tego nie jest obecnie możliwe (do czasu jej zakończenia) prowadzenie postępowania z wniosku w/w wniesionego w tej samej sprawie [...] grudnia 2002 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego strona zarzuciła naruszenie art.201 § 1 pkt 2 ustawy-Ordynacja podatkowa. W ocenie skarżącego w sprawie nie wystąpiło zagadnienie wstępne wymagające rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd, ponieważ w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie sprawy nie jest uzależnione od innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Mając powyższe na uwadze strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę SKO powtórzyło argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje, Przedmiotowa sprawa została rozpoznana przez niniejszy Sąd w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia tego kryterium stwierdzić należy, że wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania. Sąd zauważa, że na podstawie art. 201 § 1 ust 2 ord. pod. organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne jest to "sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Mając to na uwadze, w niniejszej sprawie rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 1998 r. przez SKO nie jest zagadnieniem wstępnym, od którego zależy wydanie decyzji w sprawie wniosku z dnia [...] listopada 2002 r. w sprawie zwrotu nienależnie uiszczonej opłaty targowej. Po drugie Sąd zauważa, że wniosek z dnia [...] listopada 2002 r. w sprawie nienależnie uiszczonej opłaty targowej oparty jest na art. 76 § 1 i art. 79 § 1 ord. pod., które dotyczą wniosku o stwierdzenie nadpłaty ( art. 79 § 1 ord. pod.) oraz terminu zwrotu nadpłaty (art. 76 § 1 ord. pod.). Wniosek z dnia [...] grudnia 1998 r. zatytułowany "stwierdzenie nadpłaty" za lata 1995-1998 oparty był również na podstawie art. 76 § 1 i 79 § 1 ord. pod. Z akt sprawy wynika, że w sprawie pierwszego wniosku toczy się postępowanie podatkowe przed organami podatkowymi. Zatem złożenie kolejnego wniosku w sprawie stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej za lata 1995- 1998 , powinno skutkować odmową wszczęcia postępowania podatkowego na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej lub jeżeli zostały wykonane czynności procesowe powinno nastąpić umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 208 § 1 ord. pod. Sąd zauważa, że nie można prowadzić dwóch postępowań równoległych w sprawie stwierdzenia nadpłaty tego samego podatku za te same lata podatkowe. Ze względu na powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza prawo procesowe, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze. zm.) orzekł jak w sentencji.