III SA 481/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.), Asesor WSA Piotr Borowiecki, Protokolant Arkadiusz Zawada, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2004 r., sprawy ze skargi J. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2003 Nr [...], w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną sportową uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] listopada 2002 r. Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku nr [...] na podstawie art. 10 ust. l i 3 pkt3 i art. 12 ust. l i 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji /Dz.U. Nr 53, poz.549/ oraz § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 marca 2000 roku w sprawie rodzajów szczególnie niebezpiecznych broni i amunicji oraz rodzajów broni odpowiadającej celom , w których może być wydane pozwolenia na broń /D2-U- Nr 19, poz.240/ odmówił J. D. wydania pozwolenia na broń palną do celów sportowych. W ocenie organu brak jest podstaw do wydania wnioskodawcy w trybie art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji pozwolenia na broń palną dla celów sportowych. Przynależność do klubów strzeleckich, posiadanie licencji PZSS oraz patentu strzeleckiego nie może być jedyną i wystarczającą okolicznością uzasadniającą wydanie pozwolenia na broń w trybie indywidualnym. Na obecnym etapie postępowania uprawiania strzelectwa sportowego przez stronę, jej potrzeby w zakresie możliwości korzystania z broni są zaspokojone. W wyniku złożonego odwołania przez J. D., Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lutego 2003 roku utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. Organ odwoławczy wskazał, iż prawo do posiadania broni należy do kategorii uprawnień, których realizacja warunkowana jest uzyskaniem pozwolenia od właściwego organu policji. Organ policji na podstawie art. 10 ustawy o broni i amunicji, w granicach swobodnej oceny ustala czy w konkretnym przypadku zachodzą okoliczności uzasadniające wydanie pozwolenia na określony rodzaj broni. W toku postępowania strona nie wykazała, że należy do wyróżniających członków klubu, czy osiąga znaczących wyników w uprawianej dyscyplinie sportu. Rekreacyjne uprawianie strzelectwa sportowego może być realizowane z broni klubowej. Na decyzją Komendanta Głównego Policji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył J. D. wnosząc o jej uchylenie. Zdaniem skarżącego organ nie wskazał faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności, czym naruszył art. 7, 15, 77 § 1, 107 §3 kpa a także art. 10 ustawy o broni i amunicji. Komendant Główny Policji dowolnie przyjmując, że wskazane okoliczności nie uzasadniają wydania przedmiotowego pozwolenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie: ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz. 1269/ ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz. 1270/ ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153, poz. 1271/. Jednocześnie uchylona została ustawa z dnia 11 maja 1985 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w sprawie niniejszej. Zgodnie z art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. W świetle art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W grę wchodzi kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnymi i przepisami procesowymi Trafnie organy Policji przyjęły, że podstawą materialnoprawną decyzji w przedmiocie wydania pozwolenia na broń palną sportową stanowi art. 10 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli okoliczności na które powołuje się osoba ubiegająca się o pozwolenie, uzasadniają jego wydanie. Istotnie oznacza to uznaniowy charakter decyzji. Jednakże uznaniowy charakter decyzji nie zwalnia organu rozstrzygającego, w tym także odwoławczego, od zbadania wszystkich okoliczności sprawy mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Komendant Wojewódzki Policji w [...] uznał, że na etapie uprawiania strzelectwa sportowego przez stronę, jej potrzeby w zakresie możliwości korzystania z broni są zaspokojone. Stanowisko Komendanta Wojewódzkiego podzielił Komendant Główny Policji. Organy Policji dowolnie przyjęły, z naruszeniem art. 10 ust.l i 3 ustawy o broni amunicji, że uprawianie strzelectwa sportowego nie może być jedyną i wystarczającą okolicznością uzasadniającą wydanie pozwolenia na broń w trybie indywidualnym. Poza sporem jest, że strona uprawia strzelectwo sportowe, uczestniczy w zawodach. Nie posiadając pozwolenia na broń sportową i własnej broni, korzysta w trakcie zawodów z broni sportowej stanowiącej wyposażenie tych klubów sportowych, na których strzelnicach odbywają się zawody. Strzelania odbywają się pod nadzorem instruktorów i trenerów z tych klubów, mających uprawnienia do ich nadzorowania na własnych obiektach. Używanie broni w celach sportowych, zdaniem organów, nie wymaga więc pozwolenia na broń. Powyższy fakt potwierdził Polski Związek Strzelectwa Praktycznego. Stanowił on podstawę oceny potrzeby skarżącego w przedmiocie posiadania broni i odmowy udzielenia pozwolenia na broń. Uszła uwadze organów pełna treść pisma. Wynika z niej, że będąc w powyższej sytuacji strzelec -zawodnik sportowy nie ma pełnej możliwości podnoszenia poziomu sportowego z powodów opisanych w piśmie. Okoliczności wskazane w piśmie były także podnoszone przez skarżącego jednakże nie były one przedmiotem oceny organu. Zdaniem organu skarżący nie należy także do wyróżniających się członków klubu, nie wykazał aby osiągał znaczące wyniki sportowe. Tymczasem posiada on licencje PZSS i patent strzelecki. Już po wydaniu decyzji ostatecznej uzyskał uprawnienie instruktora strzelectwa sportowego i licencje sędziego strzelectwa sportowego III klasy. Oznacza to, wbrew twierdzeniom organu, że musiał być wyróżniającą się osobą jeszcze przed wydaniem decyzji. W świetle powyższych rozważań zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] należało uchylić. Zaniechanie organu w wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy. Doszło wiec do naruszenia przepisów art. 7 i 77 kpa a w konsekwencji także art. 77 § 3 kpa. Rozpoznając ponownie sprawę, Komendant Wojewódzki Policji zbada i rozpatrzy w sposób wyczerpujący wszystkie okoliczności sprawy, w tym także zaistniałe po wydaniu decyzji ostatecznej. Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 ust.l) c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi sąd orzekł jak w wyroku.